Media społecznościowe w instytucjach kultury 2700-M-NT-D1MSIK
Zajęcia koncentrują się na wykorzystaniu mediów społecznościowych jako narzędzi komunikacji, promocji, edukacji, animacji kultury i budowania relacji między instytucjami kultury a ich odbiorcami. Omawiane zagadnienia zostaną odniesione do specyfiki bibliotek, archiwów, muzeów i innych instytucji sektora kultury, z uwzględnieniem ich misji społecznej, edukacyjnej i związanej z ochroną oraz upowszechnianiem dziedzictwa. Podczas zajęć studenci i studentki poznają zasady tworzenia strategii komunikacji w mediach społecznościowych, doboru kanałów i formatów przekazu do celów instytucji.
W ramach przedmiotu analizowane będą również sposoby budowania i moderowania społeczności online, prowadzenia dialogu z użytkownikami oraz wykorzystywania treści tworzonych przez odbiorców. Studenci i studentki zapoznają się z metodami monitorowania i analizy aktywności w mediach społecznościowych, w tym z interpretacją danych dotyczących zasięgu, zaangażowania, interakcji.
Problematyka zajęć obejmuje między innymi:
• specyfikę mediów społecznościowych i ich miejsce w komunikacji instytucji kultury;
• sposoby komunikacji instytucji kultury z odbiorcami w środowisku cyfrowym;
• charakterystykę wybranych platform i kryteria ich doboru;
• planowanie strategii obecności instytucji kultury w mediach społecznościowych;
• definiowanie grup docelowych;
• partycypację społeczną, crowdsourcing i treści generowane przez użytkowników;
• przeciwdziałanie dezinformacji;
• analityka mediów społecznościowych i pomiar efektywności działań;
• prawo autorskie, ochrona wizerunku, ochronę danych osobowych i zasady odpowiedzialnej publikacji;
• etyczne aspekty komunikacji instytucji kultury;
• wykorzystanie narzędzi cyfrowych i sztucznej inteligencji w przygotowywaniu treści, z uwzględnieniem konieczności weryfikacji informacji i transparentnego korzystania z tych narzędzi.
Efekty uczenia się
Absolwent zna i rozumie:
• modele komunikowania społecznego oraz specyfikę komunikacji instytucji kultury w mediach społecznościowych, w tym funkcje informacyjne, promocyjne, edukacyjne i partycypacyjne tych mediów.
• zasady planowania obecności instytucji kultury w mediach społecznościowych, doboru kanałów, formatów i narzędzi do celów komunikacyjnych oraz potrzeb różnych grup odbiorców.
• podstawowe metody analizy i oceny skuteczności działań w mediach społecznościowych, a także prawne i etyczne uwarunkowania publikowania treści cyfrowych, w szczególności dotyczące prawa autorskiego, ochrony danych osobowych, wizerunku i dostępności cyfrowej.
Absolwent potrafi:
• analizować obecność instytucji kultury w mediach społecznościowych oraz krytycznie oceniać dobór kanałów, form przekazu, języka komunikacji i sposobów angażowania odbiorców.
• opracować podstawową strategię komunikacji instytucji kultury w mediach społecznościowych, obejmującą cele, grupy odbiorców, kanały, formaty treści, harmonogram publikacji i mierniki oceny.
• dobierać i interpretować podstawowe dane analityczne dotyczące aktywności w mediach społecznościowych oraz formułować wnioski służące doskonaleniu działań komunikacyjnych.
Absolwent jest gotów do:
• do rozpoznawania społecznych i kulturowych konsekwencji komunikacji w mediach społecznościowych, w tym ryzyka wykluczenia cyfrowego, dezinformacji i naruszenia prywatności.
• do współpracy w interdyscyplinarnym zespole przy planowaniu i realizacji działań komunikacyjnych instytucji kultury.
• do krytycznej oceny własnej wiedzy, aktualizowania kompetencji oraz samodzielnego uczenia się w dynamicznie zmieniającym się środowisku mediów cyfrowych.
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia zajęć jest obecność na zajęciach (dozwolona jest jedna nieusprawiedliwiona nieobecność), terminowe wykonywanie prac cząstkowych oraz realizacja projektu zadanego przez prowadzącego przedmiot. Jeśli Student ma więcej niż jedną nieusprawiedliwioną nieobecność, zalicza tematy zajęć, które opuścił i wykonuje dodatkowe zadanie.
Praktyki zawodowe
brak
Literatura
Przykładowa literatura:
A. Bard, J. Söderqvist: Netokracja. Nowa elita władzy i życie po kapitalizmie. Warszawa 2000.
M. Bartosiuk-Purgat: Media społecznościowe na rynku międzynarodowym. Perspektywa indywidualnych użytkowników. Warszawa 2016.
E. Bendyk, M. Filiciak, J. Hofmokl, T. Kulisiewicz: A. Tarkowski: Kultura 2.0. Wyzwania cyfrowej przyszłości, [online] [dostęp 20.09.2023], dostępny w WWW: http://kpbc.umk.pl/Content/45368/Raport_Kultura_2.0.pdf.
S. Cisek: Nauka 2.0: nowe narzędzia komunikacji naukowej [online], [dostęp 20.09.2023], dostępny w WWW: http://informacjacyfrowa.wsb.edu.pl/pdfs/nauka%202.0.pdf.
M. Fisher: W trybach chaosu : jak media społecznościowe przeprogramowały nasze umysły i nasz świat. Kraków 2023.
G. Gmiterek: Biblioteka w środowisku społecznościowego internetu. Biblioteka 2.0. Warszawa 2012.
G.Gmiterek, Aplikacje mobilne w systemach informacyjnych. Teoria i praktyka. Warszawa 2020.
G. Gmiterek, S. D. Kotuła, Aplikacje mobilne nie tylko w bibliotece. Warszawa 2017.
H. Jenkins: Kultura konwergencji. Zderzenie starych i nowych mediów. Warszawa 2007.
A. Keen: Kult amatora. Jak internet niszczy kulturę. Warszawa 2007.
K. Kopecka – Piech: Koncepcje konwergencji mediów, "Studia Medioznawcze" 2011, nr 3, s. 11 - 26.
J. Kreft: Władza misjonarzy. Zmierzch i świt świeckiej religii w Dolinie Krzemowej. Kraków 2023.
J. Kreft: Władza platform. Za fasadą Google, Facebooka i Spottify. Kraków 2021.
L. Lessig: Remiks. Aby sztuka i biznes rozkwitały w hybrydowej gospodarce. Warszawa 2009.
B. Orzeł: Aplikacja mobilna jako zjawisko kulturowe. Katowice 2017.
D. Tapscott, A. D. Williams: Wikinomia. O globalnej współpracy, która zmienia wszystko. Warszawa 2008.
M. R. Wiśniewski: Zabójcze aplikacje. Jak smartfony zmieniły nasz świat. Wołowiec 2021.