Teorie narracji 2700-M-DM-D1TEOR
Narracja jest pojęciem łączącym wiele różnych dziedzin humanistyki. Rozumiana jest jako jeden z najdoskonalszych przekaźników znaczeń zawartych w kulturze, a jej analiza pozwala lepiej zrozumieć mechanizmy, dzięki którym człowiek porządkuje świat doświadczeń i idei.
Zajęcia obejmują omówienie definicji narracji i jej składowych elementów, a następnie schematów narracyjnych, w których zgromadzone są rozmaite treści dotyczące sposobów rozumienia świata. Podczas słuchania i oglądania opowieści człowiek internalizuje znaczenia zmagazynowane w symbolach kultury i w języku, budując swój wewnętrzny świat, współtworząc społeczne sensy i wyrażając siebie w przestrzeni publicznej. Zajęcia koncentrują się na sposobach analizy tych sensów, zawartych w różnorodnych tekstach kultury – w dziennikarstwie, muzeach, filmach, grach, piosenkach czy podręcznikach – które stanowią ich nośniki. Wiedza o narracjach stanowi fundament współczesnej humanistyki.
Kolejna część kursu poświęcona jest narracji odnoszącej się do „tekstu kultury”, „tekstu osoby” lub dyskursu określonej grupy społecznej, wyrażającego jej perspektywę, wartości i interes polityczny. Takie ujęcie pozwala opisać relacje między jednostką a kulturą w kontekście komunikacji, współuczestnictwa w życiu społecznym oraz procesów politycznych. Analizy obejmują m.in. mitologię, narracje polityczne, historiografię i narracje edukacyjne.
Zajęcia prezentują różnorodne podejścia teoretyczne – od klasycznego modelu Arystotelesa, przez strukturalne koncepcje z lat 60. rozwijane przez Algirdasa J. Greimasa i Rolanda Barthesa, psychologiczną teorię narracji Jerome’a Brunera, aż po współczesne konteksty: hermeneutykę Paula Ricoeura, narracje historyczne Haydena White’a, logikę narracyjną Franka Ankersmita, ujęcia kognitywistyczne oraz narratologię feministyczną.
Teorie omawiane w ramach kursu nie są przedstawiane jako zamknięte systemy, lecz jako perspektywy badawcze przydatne do analizy różnorodnych przypadków, przykładów i fenomenów narracyjnych.
Zajęcia realizowane w ramach projektu „Zintegrowany Program Rozwoju Dydaktyki – ZIP 2.0”, współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego – Program Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 (FERS) (nr umowy: FERS.01.05-IP.08-0365/23-00).
Rodzaj przedmiotu
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Student jest w stanie określić rodzaj narracji i jej składowe i zanalizować konsekwencje reprezentacji rzeczywistości w danej narracji dla działania społecznego.
Kryteria oceniania
Potrzebny jest komplet prac zaliczeniowych.
Kryteria oceny pracy – oparcie się na lekturach w kwestii teoretycznego podejścia do analizy, zachowanie elementów formalnych pracy.
Kluczowa jest obecność odwołań teoretycznych, ujęcie konkretnego problemu/fenomenu narracyjnego, analiza wyróżnionych rzeczy (nie opinia o ich), bibliografia.
Ocena będzie się składała z zaliczających krótkich prac praktycznych dotyczących pojedynczej lektury oraz końcowej pracy analitycznej. Praca ma być analiza narracji o wybranym zjawisku; musi zawierać tezę i argumentację, przypisy, bibliografię i zachować format pracy uniwersyteckiej. Może być też w formie graficznej, z zachowaniem wyżej wymienionych elementów. Dodatkowo istotnym składnikiem jest wzięcie udziału w 2 badaniach ankietowych i jednym badaniu w Laboratorium Badań Medioznawczych.
W przypadku nieobecności trzeba wysłać wszystkie prace.
Literatura
Bordwell D., Thompson K., Film art. Sztuka Filmowa. Wprowadzenie
Campbel J., Bohater o tysiącu twarzach
Fog K., Stortelling. Narracje w reklamie I biznesie
Greimas A., Narracja i rytuał
Łotman J., Semiotyka filmu
Politi G., 36 sytuacji dramatycznych
Propp W. Morfologia bajki magicznej
Topolski J. Jak się pisze i rozumie historię
Trzebiński J. Narracja jako sposób rozumienia świata
Vogler C. Podróż autora
Wasilewski J. Opowieści o Polsce
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: