Jak być szczęśliwym? Budowanie dobrej przeszłości, teraźniejszości i przyszłości 2500-PL-PS-SP309-26

Co mnie uszczęśliwi? Jak to robią inni ludzie, że są szczęśliwi? Niby niczego mi nie brakuje w życiu, ale
jednak nie czuję pełni szczęścia – dlaczego? Te i podobne pytania zadaje sobie wielu ludzi, a nad
uwarunkowaniami szczęścia od setek lat zastanawiają się filozofowie, a od stosunkowo niedawna
także psycholodzy.
Celem seminarium jest omówienie szczęścia z perspektywy psychologicznej: teorii i poszczególnych
badań, które wskazują na czynniki warunkujące szczęście. Ważną częścią seminarium będzie także
przełożenie tej wiedzy na praktykę tak, aby można było stosować metody budowania dobrostanu w
swoim życiu. Dlatego zajęcia będą opierały się zarówno na części teoretycznej: omówieniu teorii i
badań, jak i praktycznej: przećwiczeniu i przedyskutowaniu poszczególnych metod budowania
dobrostanu.
Omówiona zostanie definicja dobrostanu oraz sposoby jego pomiaru. Zostanie także przedstawiona
subdyscyplina psychologii zajmująca się uwarunkowaniami dobrostanu, czyli psychologia pozytywna:
wraz z krótkim rysem historycznym (nie zapomnimy o tradycjach humanistycznych w psychologii)
oraz spojrzeniem krytycznym. Na seminarium zostaną omówione trzy współczesne modele
psychologii pozytywnej: model pozytywnych aktywności, model prewencji hedonicznej adaptacji oraz
model aktywności eudajmonicznej. Zostanie także przedstawiona teoria perspektyw czasowych oraz
jej związki z dobrostanem.
Teoria perspektyw czasowych będzie główną ramą teoretyczną zajęć. Metody praktyczne zostaną
podporządkowane poszczególnym perspektywom czasowym, tj. ćwiczenia dotyczyć będą przeszłości,
teraźniejszości i przyszłości, zarówno aspektów negatywnych (ich osłabiania) i pozytywnych (ich
wzmacniania). Zamierzeniem praktycznym jest to, aby uczestniczki i uczestnicy seminarium potrafili
stworzyć swój własny plan budowania dobrostanu złożony z metod, które najlepiej pasują do ich
potrzeb.
Zaliczenie będzie dotyczyło zarówno wiedzy: kolokwium i egzamin, jak i zastosowań praktycznych:
krótkie prace pisemne opisujących doświadczenia własne związane z tematyką seminarium.

Co mnie uszczęśliwi? Jak to robią inni ludzie, że są szczęśliwi? Niby niczego mi nie brakuje w życiu, ale
jednak nie czuję pełni szczęścia – dlaczego? Te i podobne pytania zadaje sobie wielu ludzi, a nad
uwarunkowaniami szczęścia od setek lat zastanawiają się filozofowie, a od stosunkowo niedawna
także psycholodzy.
Celem seminarium jest omówienie szczęścia z perspektywy psychologicznej: teorii i poszczególnych
badań, które wskazują na czynniki warunkujące szczęście. Ważną częścią seminarium będzie także
przełożenie tej wiedzy na praktykę tak, aby można było stosować metody budowania dobrostanu w
swoim życiu. Dlatego zajęcia będą opierały się zarówno na części teoretycznej: omówieniu teorii i
badań, jak i praktycznej: przećwiczeniu i przedyskutowaniu poszczególnych metod budowania
dobrostanu.
Omówiona zostanie definicja dobrostanu oraz sposoby jego pomiaru. Zostanie także przedstawiona
subdyscyplina psychologii zajmująca się uwarunkowaniami dobrostanu, czyli psychologia pozytywna:
wraz z krótkim rysem historycznym (nie zapomnimy o tradycjach humanistycznych w psychologii)
oraz spojrzeniem krytycznym. Na seminarium zostaną omówione trzy współczesne modele
psychologii pozytywnej: model pozytywnych aktywności, model prewencji hedonicznej adaptacji oraz
model aktywności eudajmonicznej. Zostanie także przedstawiona teoria perspektyw czasowych oraz
jej związki z dobrostanem.
Teoria perspektyw czasowych będzie główną ramą teoretyczną zajęć. Metody praktyczne zostaną
podporządkowane poszczególnym perspektywom czasowym, tj. ćwiczenia dotyczyć będą przeszłości,
teraźniejszości i przyszłości, zarówno aspektów negatywnych (ich osłabiania) i pozytywnych (ich
wzmacniania). Zamierzeniem praktycznym jest to, aby uczestniczki i uczestnicy seminarium potrafili
stworzyć swój własny plan budowania dobrostanu złożony z metod, które najlepiej pasują do ich
potrzeb.
Zaliczenie będzie dotyczyło zarówno wiedzy: kolokwium i egzamin, jak i zastosowań praktycznych:
krótkie prace pisemne opisujących doświadczenia własne związane z tematyką seminarium.

Curry, O. S., Rowland, L. A., Van Lissa, C. J., Zlotowitz, S., McAlaney, J., & Whitehouse, H. (2018).
Happy to help? A systematic review and meta-analysis of the effects of performing acts of kindness
on the well-being of the actor. Journal of Experimental Social Psychology, 76, 320–329.
https://doi.org/10.1016/j.jesp.2018.02.014
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The Satisfaction with Life Scale. Journal of
Personality Assessment, 49, 71-75. Polska adaptacja: Jankowski, K.S. (2015). Jankowski, K. S. (2015).
Is the shift in chronotype associated with an alteration in well-being? Biological Rhythm Research,
46(2), 237–248. https://doi.org/10.1080/09291016.2014.985000
Diener, E., Lucas, R. E., & Oishi, S. (2018). Advances and open questions in the science of subjective
Well-Being. Collabra Psychology, 4(1). https://doi.org/10.1525/collabra.115
Gross, J. J. (2015). Emotion Regulation: Current status and future Prospects. Psychological Inquiry,
26(1), 1–26. https://doi.org/10.1080/1047840x.2014.940781
Lyubomirsky, S., & Layous, K. (2013). How do simple positive activities increase Well-Being? Current
Directions in Psychological Science, 22(1), 57–62. https://doi.org/10.1177/0963721412469809
Martela, F., & Sheldon, K. M. (2019). Clarifying the concept of Well-Being: psychological need
satisfaction as the common core connecting eudaimonic and subjective Well-Being. Review of
General Psychology, 23(4), 458–474. https://doi.org/10.1177/1089268019880886

Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation,
social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78.
https://doi.org/10.1037/0003-066x.55.1.68
Seligman, M. & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. The American
Psychologist (55), 5-14. https://doi.org/10.1037//0003-066x.55.1.5
Sheldon, K. M. (2018). Understanding the good life: Eudaimonic living involves well-doing, not well-
being. In J. P. Forgas & R. F. Baumeister (Eds.), The social psychology of living well (pp. 116–136). New
York, NY: Routledge.
Sheldon, K. M., & Lyubomirsky, S. (2012). The challenge of staying happier. Personality and Social
Psychology Bulletin, 38(5), 670–680. https://doi.org/10.1177/0146167212436400
Wallace-Hadrill, S. M. A., & Kamboj, S. K. (2016). The Impact of Perspective Change as a Cognitive
Reappraisal Strategy on Affect: A Systematic review. Frontiers in Psychology, 7, 1715.
https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.01715.
Wood, A. M., Froh, J. J., & Geraghty, A. W. (2010). Gratitude and well-being: A review and theoretical
integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890–905. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.03.005
Zimbardo, P. G., Boyd, J. D. (1999). Putting time in perspective: A valid, reliable individual-differences
metric. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), 1271–1288.
https://doi.org/10.1037/0022-3514.77.6.1271

Curry, O. S., Rowland, L. A., Van Lissa, C. J., Zlotowitz, S., McAlaney, J., & Whitehouse, H. (2018).
Happy to help? A systematic review and meta-analysis of the effects of performing acts of kindness
on the well-being of the actor. Journal of Experimental Social Psychology, 76, 320–329.
https://doi.org/10.1016/j.jesp.2018.02.014
Diener, E., Emmons, R. A., Larsen, R. J., & Griffin, S. (1985). The Satisfaction with Life Scale. Journal of
Personality Assessment, 49, 71-75. Polska adaptacja: Jankowski, K.S. (2015). Jankowski, K. S. (2015).
Is the shift in chronotype associated with an alteration in well-being? Biological Rhythm Research,
46(2), 237–248. https://doi.org/10.1080/09291016.2014.985000
Diener, E., Lucas, R. E., & Oishi, S. (2018). Advances and open questions in the science of subjective
Well-Being. Collabra Psychology, 4(1). https://doi.org/10.1525/collabra.115
Gross, J. J. (2015). Emotion Regulation: Current status and future Prospects. Psychological Inquiry,
26(1), 1–26. https://doi.org/10.1080/1047840x.2014.940781
Lyubomirsky, S., & Layous, K. (2013). How do simple positive activities increase Well-Being? Current
Directions in Psychological Science, 22(1), 57–62. https://doi.org/10.1177/0963721412469809
Martela, F., & Sheldon, K. M. (2019). Clarifying the concept of Well-Being: psychological need
satisfaction as the common core connecting eudaimonic and subjective Well-Being. Review of
General Psychology, 23(4), 458–474. https://doi.org/10.1177/1089268019880886

Ryan, R. M., & Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation,
social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68–78.
https://doi.org/10.1037/0003-066x.55.1.68
Seligman, M. & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. The American
Psychologist (55), 5-14. https://doi.org/10.1037//0003-066x.55.1.5
Sheldon, K. M. (2018). Understanding the good life: Eudaimonic living involves well-doing, not well-
being. In J. P. Forgas & R. F. Baumeister (Eds.), The social psychology of living well (pp. 116–136). New
York, NY: Routledge.
Sheldon, K. M., & Lyubomirsky, S. (2012). The challenge of staying happier. Personality and Social
Psychology Bulletin, 38(5), 670–680. https://doi.org/10.1177/0146167212436400
Wallace-Hadrill, S. M. A., & Kamboj, S. K. (2016). The Impact of Perspective Change as a Cognitive
Reappraisal Strategy on Affect: A Systematic review. Frontiers in Psychology, 7, 1715.
https://doi.org/10.3389/fpsyg.2016.01715.
Wood, A. M., Froh, J. J., & Geraghty, A. W. (2010). Gratitude and well-being: A review and theoretical
integration. Clinical Psychology Review, 30(7), 890–905. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2010.03.005
Zimbardo, P. G., Boyd, J. D. (1999). Putting time in perspective: A valid, reliable individual-differences
metric. Journal of Personality and Social Psychology, 77(6), 1271–1288.
https://doi.org/10.1037/0022-3514.77.6.1271