Mikroekonomia I 2400-ZL1MI1
Obszary tematyczne w ramach kursu umożliwiają poznanie struktury teorii mikroekonomii na poziomie średniozaawansowanym i opisują wzorce funkcjonowania konsumenta na rynku (osoby fizyczne i/lub gospodarstwa domowe). Zrozumienie tychże obszarów jest warunkiem koniecznym studiowania mikroekonomii na poziomie zaawansowanym. Wykład ma na celu omówienie fundamentalnych pojęć i formuł matematycznych występujących w ramach teorii mikroekonomii, przedstawienie podstawowych modeli optymalnego wyboru konsumenta oraz konfrontację wyników tych modeli z obserwacjami empirycznymi zachowań konsumentów w gospodarce. Wykład dodatkowo uczy pozyskiwania i analizy kluczowych danych mikroekonomicznych dotyczących popytu gospodarstw domowych (dochody gospodarstw domowych /średnie, mediany, rozkład/, struktura wydatków konsumpcyjnych, skłonność do konsumpcji i oszczędzania, poziom zadłużenia gospodarstw domowych). Zadaniem ćwiczeń jest utrwalanie wiedzy uzyskanej podczas wykładu, udzielanie odpowiedzi na pytania problemowe, a także rozwiązywanie zadań ilościowych w zakresie tematycznym kursu. Na cały kurs składają się następujące bloki tematyczne:
∙ przedmiot i metoda mikroekonomii oraz główne zagadnienia mikroekonomii (konsumenci, producenci, rynek, efektywność alokacji zasobów w sensie Pareto, funkcja popytu, funkcja podaży, rynek doskonale konkurencyjny, mechanizm rynkowy, cząstkowa równowaga rynkowa);
∙ definicja konsumenta (zbiór możliwości konsumpcyjnych, ograniczenie budżetowe, zmiany ograniczenia budżetowego na skutek zmian cen dóbr i dochodu konsumenta, dobro numeraire, preferencje konsumenta, relacja preferencji, aksjomaty preferencji, krzywe obojętności, tzw. dobrze zachowujące się preferencje, szczególne przypadki preferencji, definicja funkcji użyteczności, postaci funkcji użyteczności, transformacje funkcji użyteczności, użyteczność krańcowa MU, krańcowa stopa substytucji MRS, prawo malejącej MRS);
∙ optymalny wybór konsumenta (sformułowanie problemu optymalizacyjnego, maksymalizacja użyteczności przy danym ograniczeniu budżetowym, warunki algebraiczne optymalnego wyboru, funkcja popytu Marshallowskiego, rozwiązania wewnętrzne lub brzegowe);
∙ statyka porównawcza (zmiana optymalnego wyboru konsumenta w rezultacie zmiany ceny dobra i dochodu, krzywa ekspansji cenowej, dobra zwykłe i dobra Giffena, ścieżka ekspansji dochodowej, krzywa Engla, dobra normalne i dobra niższego rzędu, dobra podstawowe i dobra luksusowe, cenowa elastyczność popytu, dochodowa elastyczność popytu, mieszana cenowa elastyczność popytu);
∙ preferencje ujawnione (koszyki bezpośrednio lub pośrednio preferowane, słaby oraz silny aksjomaty preferencji ujawnionych, indeksy cenowe i ilościowe Laspeyersa oraz Paaschego);
∙ równanie Słuckiego oraz kupowanie i sprzedawanie (efekt substytucyjny, czysty efekt dochodowy, dochód skompensowany w sensie Słuckiego i w rozumieniu Hicksa), zasób początkowy, popyt netto, popyt brutto, zasobowy efekt dochodowy w równaniu Słuckiego, model wyboru podaży pracy);
∙ miary zmiany dobrobytu (cena graniczna, nadwyżka konsumenta, nadwyżka producenta, zmiana kompensacyjna, zmiana ekwiwalentna);
∙ międzyokresowy wybór konsumenta (wartość pieniądza w czasie, wartość bieżąca i wartość przyszła strumienia płatności, współczynnik dyskontujący, model wyboru między konsumpcją bieżącą i konsumpcją przyszłą, dochód w gotówce a dochód w zasobie, poziom inflacji, realna stopa procentowa);
∙ ryzyko i niepewność (rozkład zmiennej losowej, wartość oczekiwana, odchylenie standardowe, skłonność do ryzyka, premia za ryzyko, ekwiwalent pewności, funkcja oczekiwanej użyteczności von Neumanna-Morgensterna,
składka ubezpieczeniowa fair, dywersyfikacja ryzyka);
∙ ekonomia behawioralna (klasyczna teoria wyboru konsumenta a ekonomia behawioralna, ekonomia eksperymentalna, efekty ramowania, posiadania i zakotwiczenia, heurystyka reprezentatywności, heurystyka dostępności,
wykorzystanie ekonomii behawioralnej w marketingu i polityce publicznej).
Szacunkowy nakład pracy studenta: 6ECTS x 25h = 150h
(K) - godziny kontaktowe (S) - godziny pracy samodzielnej
wykład (zajęcia): 28h (K) 0h (S)
ćwiczenia (zajęcia): 28h (K) 0h (S)
egzamin: 2h (K) 0h (S)
konsultacje: 12h (K) 0h (S)
przygotowanie do ćwiczeń: 0h (K) 20h (S)
przygotowanie do wykładów: 0h (K) 10h (S)
praca z materiałami dodatkowymi: 0h (K) 10h (S)
przygotowanie do kolokwium: 0h (K) 20h (S)
przygotowanie do egzaminu: 0h (K) 20h (S)
Razem: 70h (K) + 80h (S) = 150h
|
W cyklu 2025Z:
1. Konsumenci, producenci, rynek, efektywność w sensie Pareto, rynek doskonale konkurencyjny, krzywe popytu i podaży, mechanizm rynkowy, równowaga rynkowa |
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty uczenia się
Po ukończeniu przedmiotu, student:
W ZAKRESIE WIEDZY:
zna i rozumie podstawowe pojęcia dotyczące efektywności alokacji zasobów w sensie Pareto, funkcji popytu i funkcji podaży, równowagi i mechanizmów rynku doskonale konkurencyjnego;
zna i rozumie klasyczną teorię optymalnego wyboru konsumenta (maksymalizację użyteczności przy ograniczeniu budżetowym, statykę porównawczą, główne klasyfikacje dóbr w teorii mikroekonomii);
zna i rozumie różnice między klasyczną teorią optymalnego wyboru konsumenta i ekonomią behawioralną.
W ZAKRESIE UMIEJĘTNOŚCI:
potrafi zastosować modele optymalnego wyboru konsumenta do analizy problemów decyzyjnych związanych z wyborem podaży pracy oraz z wyborem między konsumpcją bieżącą i konsumpcją przyszłą;
potrafi analizować zachowania konsumentów stosując wykresy oraz matematyczne formuły;
potrafi – za pomocą ekonomii behawioralnej - wskazać kilka możliwych przyczyn dlaczego rzeczywiste zachowania konsumentów mogą różnić się od wniosków bazujących na klasycznej teorii optymalnego wyboru konsumenta.
W ZAKRESIE KOMPETENCJI:
wykazuje się systematyczną pracą w procesie uczenia się; dzięki podziałowi przedmiotu na wykład i ćwiczenia ma dobrą organizację pracy;
jest gotów samokontrolować się i być odpowiedzialnym w zakresie sposobów nabywania i utrwalania wiedzy przed egzaminem końcowym;
potrafi krytycznie ocenić użyteczność modeli ekonomicznych w analizie problemów społeczno-gospodarczych;
jest gotów do dalszego rozwijania wiedzy oraz umiejętności analitycznych w zakresie mikroekonomii.
Kryteria oceniania
Uzyskanie zaliczenia przedmiotu wymaga:
1. zaliczenia zarówno ćwiczeń, jak i egzaminu;
2. zdobycia przynajmniej 50% łącznej liczby punktów z przedmiotu oraz przynajmniej 50% punktów z egzaminu.
Ocena końcowa z przedmiotu zależy w 70% od wyniku egzaminu końcowego i w 30% od wyniku z ćwiczeń.
Egzamin jest w formie pisemnej (test wyboru) w jednym terminie dla wszystkich studentów. Egzamin poprawkowy odbywa się w identycznej formie. Nieobecność na egzaminie w wymaganym terminie oznacza jego niezaliczenie (NK). Innych terminów i sposobów zaliczenia egzaminu nie przewiduje się. Osoba prowadząca ćwiczenia na pierwszych zajęciach ustala zasady zaliczenia ćwiczeń, w tym maksymalną dopuszczalną liczbę nieobecności w semestrze. Ćwiczenia kończą się kolokwium z całego materiału. Poprawa kolokwium odbywa się po pierwszym terminie egzaminu, a przed drugim terminem egzaminu. Nieobecność na kolokwium w dowolnym terminie oznacza jego niezaliczenie (NK). Nie przewiduje się innych terminów zaliczenia kolokwiów.
Skala ocen z przedmiotu i z ćwiczeń:
punkty (%) ocena
<0,50) 2
<50,60) 3
<60,70) 3,5
<70,80) 4
<80,90) 4,5
<90,100> 5.
Literatura
podstawowa:
Varian, H. R., Mikroekonomia, kurs średni – ujęcie nowoczesne, PWN 2013
zbiory zadań:
Bergstrom, T. C., H. R. Varian, Mikroekonomia, ćwiczenia, PWN 2003
Czarny, E., E. Nojszewska, Mikroekonomia: zbiór zadań, PWE 2000
Laidler, D., S. Estrin, Wstęp do mikroekonomii: zadania i problemy, Gebethner 1992
uzupełniająca:
Pindyck, R. S., D. L. Rubinfeld, Microeconomics, Pearson Education, 2005, wyd. 6
Perloff, J. M., Microeconomics: Theory and Applications with Calculus, Addison-Wesley, 2017
Nicholson, W., Microeconomic Theory: Basic Principles and Extensions, South-Western College Pub, 2008, wyd. 10
uzupełniająca zaawansowana
Mas-Colell, A., M. D. Whinston, J. R. Green, Microeconomic Theory, Oxford University Press, 1995
Jehle, G. A., P. J. Reny, Advanced Microeconomic Theory, Addison Wesley, 2000, wyd. 2
Varian, H. R., Microeconomic Analysis, W. W. Norton & Co., wyd. 3
uzupełniająca z matematyki w ekonomii
Sydsæter, K., P. Hammond, Essential Mathematics for Economic Analysis, Prentice Hall, 2008, wyd. 3
Sydsaeter, K., P. Hammond, A. Seierstad, A. Strøm, Further Mathematics for Economic Analysis, Prentice Hall, 2008, wyd. 2
|
W cyklu 2025Z:
podstawowa: uzupełniająca: |