Global, national and sectoral risks and opportunities 2400-ZEWW1047
Przedmiot jest wprowadzeniem do ekonomicznej analizy zmian klimatu oraz polityk mających na celu przeciwdziałanie im, z naciskiem na narzędzia ilościowe wykorzystywane w doradztwie politycznym. Kurs prowadzi od zdefiniowania problemu (efekty zewnętrzne, zasoby wspólne, podział obciążenia między regionami oraz między emitentami a poszkodowanymi), przez modele generujące dane wykorzystywane w debacie publicznej, aż po samodzielną budowę takiego modelu przez studentów.
Większość zajęć rozpoczyna się od moderowanej dyskusji nad sporną kwestią – kto powinien ponosić koszty transformacji, kto powinien decydować o polityce klimatycznej, czy degrowth jest konieczny, czy transformacja tworzy miejsca pracy, co oznacza konkurencyjność w tym kontekście – co stanowi wprowadzenie do następującego po niej bloku technicznego. Część techniczna obejmuje model logitowy wyboru technologii, strukturę zintegrowanych modeli oceny (top-down, bottom-up, hybrydowe), dowody IPCC dotyczące dotychczasowych emisji i przyszłych ścieżek, ukierunkowaną zmianę technologiczną oraz obliczeniowe modelowanie równowagi ogólnej, w tym modele MANAGE i d-PLACE oraz ujęcie zróżnicowanej siły roboczej. Ostatnie zajęcia poświęcone są kodowaniu prostego modelu równowagi ogólnej z systemem handlu emisjami w GAMS. Od zajęć 10 część każdego spotkania poświęcona jest prezentacjom studenckim.
Program zajęć:
Zajęcia 1. Wprowadzenie: fizyczne i geologiczne podłoże zmian klimatu; organizacja kursu; tragedia wspólnego pastwiska.
Zajęcia 2. Dyskusja: kto powinien płacić za transformację – Południe czy Zachód, emitenci czy poszkodowani? Matematyczne wprowadzenie do modelu logitowego; model logitowy zastosowany do adopcji pojazdów elektrycznych.
Zajęcia 3. Dyskusja: kto powinien decydować o polityce klimatycznej – naukowcy czy politycy? IPCC, część 1: dowody dotyczące dotychczasowych emisji.
Zajęcia 4. Dyskusja: ekonomia degrowth i rola zmiany technologicznej. Zasady zintegrowanych modeli oceny: podejścia top-down, bottom-up i hybrydowe.
Zajęcia 5. IPCC, część 2: projekcje łagodzenia zmian klimatu ze zintegrowanych modeli oceny. Ukierunkowana zmiana technologiczna.
Zajęcia 6. Dyskusja: czy transformacja rynku pracy tworzy miejsca pracy? Obliczeniowe modelowanie równowagi ogólnej: zasady równowagi ogólnej.
Zajęcia 7. Równowaga ogólna i twierdzenia o dobrobycie. Dyskusja: podatek węglowy i zasada „jeden problem, jeden instrument”.
Zajęcia 8. Budowa własnego modelu równowagi ogólnej; model MANAGE i pierwsze symulacje.
Zajęcia 9. Wyniki na poziomie krajowym: analiza Banku Światowego dla Polski. Wyprowadzenie i wyniki uogólnionego podejścia CET do realokacji siły roboczej.
Zajęcia 10. Dyskusja: konkurencyjność (wprowadzenie do poziomu regionalnego). Prezentacje studenckie.
Zajęcia 11. (rezerwowe) Zestaw narzędzi modelowych CAKE i łączenie modeli; wyniki dla celu d-PLACE na rok 2040. Prezentacje studenckie.
Zajęcia 12. (rezerwowe) Wyniki d-PLACE: interakcja polityki klimatycznej z innymi instrumentami polityki. Prezentacje studenckie.
Zajęcia 13. Kodowanie w GAMS: budowa prostego modelu równowagi ogólnej – struktura. Prezentacje studenckie.
Zajęcia 14. Kodowanie w GAMS: budowa prostego modelu równowagi ogólnej – handel emisjami, kilka systemów ETS. Prezentacje studenckie.
Zajęcia 11 i 12 są zajęciami rezerwowymi i odbywają się, jeśli pozwala na to harmonogram.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty uczenia się
Wiedza – student:
– rozumie ujęcie zmian klimatu jako problemu efektu zewnętrznego oraz zasobu wspólnego, a także główne stanowiska w debatach o podziale obciążenia i o degrowth;
– zna strukturę i podstawę dowodową oceny IPCC, zarówno w zakresie historycznych emisji, jak i ścieżek łagodzenia zmian klimatu;
– zna główne klasy modeli wykorzystywanych w analizie polityki klimatycznej (wybór dyskretny, zintegrowane modele oceny, obliczeniowe modele równowagi ogólnej), ich założenia i ograniczenia.
Umiejętności – student:
– wyprowadza i stosuje model logitowy wyboru technologii;
– formułuje prosty obliczeniowy model równowagi ogólnej, implementuje go w GAMS oraz interpretuje scenariusze cen węgla i systemów ETS;
– odczytuje i krytycznie ocenia wyniki modeli wielkoskalowych (MANAGE, d-PLACE) na poziomie globalnym, krajowym i sektorowym;
– prezentuje i broni analizy wybranego zagadnienia polityki klimatycznej.
Kompetencje społeczne – student:
– argumentuje własne stanowisko w spornych kwestiach dystrybucyjnych związanych z transformacją oraz odróżnia spory o wartości od sporów o dowody;
– ocenia wiarygodność twierdzeń opartych na modelach wykorzystywanych w debacie publicznej.
Kryteria oceniania
– prezentacja studencka: 30%;
– zadanie modelowe w GAMS: 30%;
– esej: 40%.
Dopuszczalne są maksymalnie dwie nieobecności.
Próg zaliczenia: 50% łącznej liczby punktów.
Skala ocen:
5,0 – 90–100%;
4,5 – 80–89%;
4,0 – 70–79%;
3,5 – 60–69%;
3,0 – 50–59%;
2,0 – poniżej 50%.
Literatura
IPCC (2022), Climate Change 2022: Mitigation of Climate Change. Contribution of Working Group III to the Sixth Assessment Report, Cambridge University Press (wybrane rozdziały).
Liu, C., Lin, Z. (2017), “How uncertain is the future of electric vehicle market: results from Monte Carlo simulations using a nested logit model”, International Journal of Sustainable Transportation 11(4), 237–247.
Acemoglu, D., Aghion, P., Bursztyn, L., Hemous, D. (2012), “The Environment and Directed Technical Change”, American Economic Review 102(1), 131–166.
Goulder, L. H., Parry, I. W. H. (2008), “Instrument Choice in Environmental Policy”, Review of Environmental Economics and Policy 2(2), 152–174.
van der Mensbrugghe, D., dokumentacja modelu MANAGE, The World Bank.
Materiały do kursu udostępniane przez prowadzącego (CAKE/d-PLACE).