Laboratoria artystyczno-techniczne 2300-S2-MAD-LAT
Laboratorium artystyczno-techniczne jest przedmiotem warsztatowym ukierunkowanym na uczenie się przez działanie, projektowanie i refleksję nad doświadczeniem. Punktem wyjścia jest rozpoznanie twórczej pracowni jako środowiska uczenia się: miejsca, w którym wiedza nie jest wyłącznie przekazywana, lecz powstaje w kontakcie z materiałem, narzędziem, problemem projektowym, innymi uczestnikami oraz odbiorcami przyszłego działania edukacyjnego lub animacyjnego.
Program zajęć obejmuje cykl warsztatów organizowanych wspólnie z Inkubatorem UW. Każda osoba studiująca planuje swój indywidualny plan zajęć z oferty Makerspace@UW. Dostępne są m.in. warsztaty DIY, szycia, haftu komputerowego, stolarki, elektroniki czy druku 3D. Celem warsztatów jest zdobycie konkretnych umiejętności praktycznych przydatnych w realizacji projektów społeczno-artystycznych.
Zajęcia obejmują opracowanie koncepcji mini-projektu, wykorzystującego narzędzia i techniki poznane podczas wybranych warsztatów. W toku zajęć studentki i studenci przechodzą przez pełny cykl pracy: od sformułowania idei i wyboru medium, przez udział w warsztatach i realizację materialnej formy, po dokumentację, prezentację oraz krytyczną rozmowę o rezultacie. Praca może przyjąć postać instalacji artystycznej lub technicznej, obiektu użytkowego, rzeźby, tkaniny dekoracyjnej lub artystycznej, prototypu, elementu scenografii, narzędzia edukacyjnego, formy rękodzielniczej albo innej konstrukcji powiązanej z praktyką artystyczną, techniczną lub społeczno-kulturalną. Dobór środków jest podporządkowany realnym możliwościom wybranej pracowni, zasadom bezpieczeństwa oraz jakości procesu edukacyjnego.
Przedmiot nie ogranicza się do wykonania przedmiotu materialnego. Istotne jest rozumienie, w jaki sposób proces tworzenia może stać się narzędziem animacji społeczno-kulturalnej: budowania relacji, włączania różnych uczestników, uruchamiania współpracy, rozwijania sprawczości oraz projektowania działań dla dzieci, młodzieży lub innych grup odbiorców. Dlatego każda praca powinna zostać opisana nie tylko jako obiekt, lecz także jako potencjalna sytuacja edukacyjna: kto może z niej skorzystać, jakie doświadczenie uruchamia, jakie kompetencje rozwija i w jakich warunkach może zostać zastosowana.
Zajęcia rozwijają umiejętności manualne, projektowe, komunikacyjne i refleksyjne. Studentki i studenci uczą się dokumentować proces, przedstawiać uzasadnienie własnych decyzji, korzystać z wiedzy ekspertów, pracować w otwartej atmosferze oraz krytycznie oceniać własne działania. Końcowym rezultatem jest prezentacja materialnej pracy twórczej wraz z dokumentacją i krótką autorefleksją dotyczącą jej sensu edukacyjnego, animacyjnego oraz społeczno-kulturalnego.
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Efekty kształcenia
W zakresie wiedzy student/ka zna i rozumie:
• związki między edukacją alternatywną, edukacją artystyczną, animacją społeczno-kulturalną oraz praktykami twórczego wytwarzania w przestrzeni warsztatowej (K2_W02);
• specyfikę i zasady działania instytucji i przestrzeni wspierających pozaszkolne, laboratoryjne i twórcze formy uczenia się, ze szczególnym uwzględnieniem pracowni typu makerspace jako instytucji z obszaru edukacji alternatywnej i edukacji artystycznej (K2_W05, K2_W06);
• podstawowe zasady projektowania działań edukacyjnych, artystycznych i technicznych w sposób włączający, odpowiedzialny organizacyjnie oraz adekwatny do potrzeb odbiorców (K2_W08);
• metody nauczania charakterystyczne dla edukacji alternatywnej i artystycznej (K2_W12);
• znaczenie dokumentacji procesu twórczego jako narzędzia refleksji, komunikacji i ewaluacji działania animacyjno-edukacyjnego z wykorzystaniem technologii informacyjno-komunikacyjnych (K2_W17).
W zakresie umiejętności student/ka potrafi:
• wybrać adekwatną pracownię, medium i technikę wykonania, uwzględniając własne zainteresowania, dostępne zasoby, bezpieczeństwo pracy i cel edukacyjny projektu (K2_U02);
• zaprojektować oraz wykonać materialną formę artystyczno-techniczną: obiekt, instalację, formę użytkową, tkaninę, rzeźbę, prototyp lub inną konstrukcję zgodną z założeniami zajęć (K2_U10, K2_U13);
• dokumentować proces twórczy w formie fotorelacji, filmu lub innego czytelnego zapisu, umożliwiającego analizę kolejnych decyzji projektowych (K2_U02, K2_U11);
• zaprezentować wykonaną pracę, uzasadnić przyjęte rozwiązania oraz omówić jej możliwe zastosowania w edukacji alternatywnej, animacji społeczno-kulturalnej lub działaniach instytucji kultury (K2_U02, K2_U04, K2_U09);
• dokonać podstawowej autorefleksji i ewaluacji własnego procesu pracy, wskazując jego mocne strony, ograniczenia i możliwe kierunki rozwinięcia (K2_U07, K2_U11).
W zakresie kompetencji społecznych student/ka jest gotów/gotowa do:
• odpowiedzialnego korzystania z przestrzeni, narzędzi, materiałów i wiedzy ekspertów w środowisku warsztatowym (K2_K02);
• współpracy (szczególnie w przestrzeni edukacyjno-artystycznej), wymiany doświadczeń oraz prowadzenia rozmowy o pracach twórczych w atmosferze szacunku, otwartości i konstruktywnej krytyki (K2_K03, K2_K07);
• uwzględniania różnorodnych potrzeb uczestników przyszłych działań edukacyjnych i animacyjnych (K2_K05, K2_K07);
• ciągłego rozwijania własnego warsztatu pedagogicznego, artystycznego i technicznego poprzez praktykę, refleksję i kontakt z instytucjami (K2_K01, K2_K06).
Kryteria oceniania
Metody i warunki zaliczenia:
• obecność i aktywny udział w zajęciach oraz warsztatach; zgodnie z przekazaną tabelą dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności;
• wykonanie materialnej pracy twórczej zgodnej z założeniami przedmiotu;
• udokumentowanie procesu i rezultatu w formie wybranej przez studentkę/studenta, na przykład fotorelacji lub filmu;
• prezentacja pracy oraz krótkie omówienie jej potencjału edukacyjnego, animacyjnego lub społeczno-kulturalnego;
• udział w końcowej dyskusji i refleksji nad powstałymi pracami.
Kryteria jakościowe:
• czytelność koncepcji pracy i zgodność z profilem laboratorium artystyczno-technicznego;
• rzetelność procesu wykonania w wybranej technice lub pracowni;
• odpowiedzialne korzystanie z narzędzi, materiałów i przestrzeni warsztatowej;
• jakość dokumentacji procesu: możliwość odtwórczego prześledzenia decyzji, zmian i efektów;
• umiejętność przedstawienia społeczno-kulturalnego lub edukacyjnego sensu pracy.
Literatura
1. Blikstein, P. (2013). Digital Fabrication and “Making” in Education: The Democratization of Invention. W: J. Walter-Herrmann, C. Büching (red.), FabLabs: Of Machines, Makers and Inventors. Bielefeld: transcript Verlag.
2. Dewey, J. (1934). Art as Experience. New York: Minton, Balch & Company.
3. Gauntlett, D. (2011). Making is Connecting: The Social Meaning of Creativity, from DIY and Knitting to YouTube and Web 2.0. Cambridge: Polity Press.
4. Jedlewska, B. (2003). Animatorzy kultury wobec wyzwań edukacyjnych. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
5. Karcz, W. Zajęcia z konstruowania. Dobre praktyk. Poradnik. Warszawa: Centrum Nauki Kopernik. (https://www.kopernik.org.pl/sites/default/files/2022-08/Dobre%20praktyki%20Zajecia%20z%20konstruowania.pdf)
6. Kargul, J. (2012). Upowszechnianie, animacja, komercjalizacja kultury. Historia, idee, praktyki. Warszawa: Dom Wydawniczy PWN.
7. Kurian-Harkowiec, H., Pasterniak-Kobyłecka, E. (2024). Kompetencje zawodowe edukatorów centrów nauki. Opinie i oczekiwania. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek
8. Resnick, M. (2017). Lifelong Kindergarten: Cultivating Creativity through Projects, Passion, Peers, and Play. Cambridge, MA: MIT Press.
9. Schön, D. A. (1983). The Reflective Practitioner: How Professionals Think in Action. New York: Basic Books.
10. Standardy działania i dobre praktyki w ośrodkach innowacji. (2013). Red. M. Mażewska, A. Milczarczyk. Poznań/Warszawa: Forum Parków Naukowych i Technologicznych.
(https://sooipp.org.pl/file/O3F5M203b0W09196j2v1G9R6u9v98821/standardy-dzialania-osrodkow-innowacji-pdf.pdf)