Instytucje dyplomacji UE 2105-M-D1IDUE
Przedmiot ma na celu zapoznanie studentów z instytucjami UE właściwymi w zakresie dyplomacji. Tematyka zajęć została podzielona na następujące główne obszary: (1) zagadnienia wprowadzające; (2) instytucje Unii Europejskiej właściwe w zakresie dyplomacji; (3) dyplomacja publiczna Unii Europejskiej; (4) instytucje wybranych państw członkowskich właściwe w zakresie dyplomacji.
1. Zajęcia organizacyjne: tematyka zajęć, literatura, forma zaliczenia
I WPROWADZENIE
2. Wyjaśnienie podstawowych pojęć: geneza, funkcje oraz ewolucja dyplomacji
3. Dyplomacja czy polityka zagraniczna? Zakres współczesnej dyplomacji
4. Służba zagraniczna
II INSTYTUCJE UNII EUROPEJSKIEJ WŁAŚCIWE W ZAKRESIE DYPLOMACJI
5. Wysoki Przedstawiciel Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (cz. I)
6. Wysoki Przedstawiciel Unii Europejskiej do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa (cz. II)
7. Europejska Służba Działań Zewnętrznych
8. Agendy Unii Europejskiej właściwe w sprawach zewnętrznych (wybrane)
9. Specjalni wysłannicy i obserwatorzy (fakultatywnie)
10. Organizacja i funkcjonowanie przedstawicielstw (przy) Unii Europejskiej. Case studies Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce i Stałego Przedstawicielstwa RP przy Unii Europejskiej
III DYPLOMACJA PUBLICZNA UNII EUROPEJSKIEJ
11. Dyplomacja publiczna UE: case study programu Erasmus (dyskusja panelowa)
IV INSTYTUCJE WYBRANYCH PAŃSTW CZŁONKOWSKICH WŁAŚCIWE W ZAKRESIE DYPLOMACJI
12. Instytucje dyplomatyczne wybranych państw członkowskich
- Instytucje dyplomatyczne Niemiec właściwe w zakresie dyplomacji – relacje z Unią Europejską
- Instytucje dyplomatyczne Francji właściwe w zakresie dyplomacji – relacje z Unią Europejską
- Instytucje dyplomatyczne Włoch właściwe w zakresie dyplomacji – relacje z Unią Europejską / Instytucje dyplomatyczne małych i średnich państw członkowskich właściwe w zakresie dyplomacji – relacje z Unią Europejską (temat do wyboru)
13. Perspektywy dyplomacji Unii Europejskiej: propozycje zmian, strategie, preferencje – debata studencka (fakultatywnie)
Godziny kontaktowe: udział w konwersatoriach w sali dydaktycznej – obciążenie: 30 h
Godziny kontaktowe: udział w konsultacjach (w czasie dyżurów dydaktycznych – jeśli studenci mają taką potrzebę) – obciążenie: 3 h
Praca własna: studiowanie literatury i przygotowanie do bieżących zajęć – obciążenie: 15 h
Praca własna: praca w zespołach (noty biograficzne, dyskusja panelowa, projekty studenckie) – obciążenie: 10 h
Praca własna: samodzielna nauka i przygotowanie do zaliczenia końcowego – obciążenie: 17 h
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Wiedza
1. Definiuje pojęcie dyplomacji
2. Rozróżnia instytucje dyplomacji UE
Umiejętności
3. Ocenia wybrane projekty UE z zakresu dyplomacji publicznej
4. Analizuje sposoby prowadzenia dyplomacji przez instytucje UE
Kompetencje
5. Ma świadomość wzrastającego znaczenia dyplomacji UE
6. Postrzega relacje między państwami członkowskimi w kontekście dialogu z UE
Kryteria oceniania
Warunki formalne zaliczenia (warunki i osiągnięcia niezbędne do zaliczenia przedmiotu):
– dopuszczalna liczba nieobecności: maksymalnie 2 nieobecności nieusprawiedliwione w semestrze; większą liczbę nieobecności należy odpracować po uzgodnieniu formy i zakresu; nieobecność na ponad połowie zajęć będzie skutkować brakiem możliwości podejścia do testu końcowego i zaliczenia przedmiotu
– aktywny udział w zajęciach
– projekt studencki (zaliczenie powyżej 90% podnosi ocenę końcową o pół stopnia pod warunkiem uzyskania z testu końcowego min. 60%)
– udział w przeglądzie wiadomości (100% obecności, zaprezentowanie merytorycznych informacji ocenionych bdb), przygotowanie not biograficznych (ocenionych bdb) i udział w dyskusji panelowej (aktywny udział oceniony bdb) podnosi ocenę końcową o stopień pod warunkiem uzyskania z testu końcowego min. 60%
– końcowe zaliczenie pisemne w formie testu (pytania zamknięte i tzw. krótki opis) – zaliczenie od 60%
Poziom 1. BRAK SI
Weryfikacja efektów uczenia się jest przeprowadzana całkowicie bez pomocy sztucznej inteligencji. Studenci polegają wyłącznie na swojej wiedzy, zrozumieniu i umiejętnościach.
Sztuczna inteligencja nie może być wykorzystywana w żadnym momencie oceniania.
Przygotowanie prac zespołowych (praca w zespołach nad projektem, udział w dyskusji panelowej, przygotowanie not biograficznych) musi być realizowane z zachowaniem samodzielności, zasad etycznych, ochrony własności intelektualnej oraz przepisów obowiązujących na UW i WNPiSM dotyczących stosowania narzędzi SI (uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących standardów i procedur postępowania w przypadku przygotowywania prac zaliczeniowych i dyplomowych z naruszeniem prawa na Uniwersytecie Warszawskim uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r; w zakresie stosowania narzędzi Sztucznej Inteligencji (SI) obowiązują zasady określone w Uchwale nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia UW z dnia 8 grudnia 2023 roku w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia oraz Uchwała Rady Dydaktycznej WNPiSM nr 29/2025 z dnia 7 maja 2025 r. w sprawie szczegółowych zasad korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia).
Literatura
Chojan A., Europejska Służba Działań Zewnętrznych – postęp czy regres w politycznej integracji Europy?, „Myśl Ekonomiczna i Polityczna” 2012, t. 36, nr 1, s. 142–179.
Constantinou C., Diplomatic representations... or who framed the Ambassadors?, „Millennium” 1994, t. 23, nr 1, s. 1–23. doi: 10.1177/03058298940230010201.
Dubowski T., Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, Temida 2, Białystok 2017.
Eysymontt M., Pozycja instytucjonalna urzędu Wysokiego Przedstawiciela Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa: od koncepcji, przez narodziny, po nieustanną ewolucję, Wydawnictwo C. H. Beck, Warszawa 2019, s. 1–15; dostęp online: https://www.ksiegarnia.beck.pl/media/product_custom_files/1/8/18737-pozycja-instytucjonalna-urzedu-wysokiego-przedstawiciela-unii-do-spraw-zagranicznych-i-polityki-bezpieczenstwa-m-eysymontt-fragment.pdf.
Galtung J., M. Holmboe Ruge, Patterns of diplomacy, „Journal of Peace Research” 1965, t. 2, nr 2, s. 101–107; dostęp online: https://www.buw.uw.edu.pl/ → zasoby online → bazy online → Jstore.
High Representative Kaja Kallas, https://commission.europa.eu/about/organisation/college-commissioners/kaja-kallas_en.
Konwencja wiedeńska o stosunkach dyplomatycznych, sporządzona w Wiedniu dnia 18 kwietnia 1961 r. [załącznik], „Dziennik Ustaw Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej” 1965, nr 37, poz. 232, art. 1–3, https://dziennikustaw.gov.pl/du/1965/s/37/232
Korczyński G., P. Wyganowski (red.), Fundamenty: rozwój służby cywilnej – dyplomacja: Raporty słuchaczy KSAP, Warszawa 2018.
Melissen J., The new public diplomacy: between theory and practice, [w:] J. Melissen (red.), The new public diplomacy: soft power in international relations, Palgrave Macmillan, Basingstoke, New York 2005, s. 3–27.
Ociepka B., Dyplomacja publiczna jako forma komunikowania międzynarodowego, [w:] B. Ociepka (red.), Dyplomacja publiczna, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2008, s. 11–35.
Ryniejska-Kiełdanowicz M., Rola dyplomacji publicznej w kreowaniu zewnętrznego obrazu Unii Europejskiej, „Przegląd Zachodni” 2015, nr 1, s. 157–174.
Scott-Smith G., Exchange programs and public diplomacy, [w:] N. Snow, N.J. Cull (red.), Handbook of public diplomacy, 2. wyd., Routledge, New York 2020, s. 38–49.
Scott-Smith G., International exchanges, [w:] E. Gilboa (red.), A research agenda for public diplomacy, Edward Elgar Publishing, Northampton 2023, s. 251–266.
Sokolnicki M., O zawodzie dyplomaty, „Sprawy Obce” 1929, nr 1, s. 3–14; dostęp online: https://digit.pism.pl/.
Staszczyk A., Rola Parlamentu Europejskiego w procesie kształtowania Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa UE po zawarciu Traktatu z Lizbony, „Rocznik Integracji Europejskiej” 2013, nr 7, s. 251–263.
Surmacz B., „Ambasady” regionów – przedstawicielstwa polskich województw w Brukseli, „Teka Komisji Politologii i Stosunków Międzynarodowych” 2013, nr 8, s. 36–52.
Surmacz B., Ewolucja współczesnej dyplomacji: aktorzy, struktury, funkcje, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2015.
Witryna internet. ESDZ, http://eeas.europa.eu/index_pl.htm.
Witryna internet. Service for Foreign Policy Instruments (FPI), https://fpi.ec.europa.eu/index_en.
Wysoki Przedstawiciel Unii do Spraw Zagranicznych i Polityki Bezpieczeństwa, https://eur-lex.europa.eu/PL/legal-content/summary/the-high-representative-of-the-union-for-foreign-affairs-security-policy.html.