Organizacja i funkcjonowanie służby zagranicznej Wielkiej Brytanii 2104-M-D3SDWB-DW
W trakcie zajęć analizuje się organizację i funkcjonowanie służby zagranicznej Wielkiej Brytanii. Podejmowane są zagadnienia teoretyczne oraz wymiar praktyczny. Celem przedmiotu jest przedstawienie najważniejszych wydarzeń w historii dyplomacji Wielkiej Brytanii.
1. Zajęcia organizacyjne: tematyka zajęć, literatura, forma zaliczenia
2. Wprowadzenie – wyjaśnienie podstawowych pojęć: dyplomacja i służba zagraniczna z perspektywy Wielkiej Brytanii
3. Specyfika Wielkiej Brytanii – „anglobalizacja” i „Większa Brytania”
4. „Podręczniki” dla dyplomatów – słynni brytyjscy dyplomaci (Ernest Satow, Harold Nicolson)
5. Zarys historyczny organizacji służby zagranicznej Wielkiej Brytanii
6. Foreign and Commonwealth Office (FCO) / Foreign, Commonwealth & Development Office (FCDO)
7. Służba konsularna Wielkiej Brytanii
8. Specyfika i etyka pracy dyplomaty – analiza obrazu Hansa Holbeina Młodszego pt. „Ambasadorowie” i materiałów źródłowych (fakultatywnie)
9. Projekty studenckie
– Dyplomacja publiczna Wielkiej Brytanii (przykłady działań) / dyplomacja osobista królowej Elżbiety II (i rodziny królewskiej) (prezentacja projektu studenckiego) (temat do wyboru)
– Organizacja ambasad i konsulatów Wielkiej Brytanii / organizacja i funkcjonowanie ambasady Wielkiej Brytanii w Polsce (lub/i w innych wybranych państwach) (prezentacja projektu studenckiego) (temat do wyboru)
– Rola rodziny królewskiej w polityce zagranicznej Wielkiej Brytanii – studium przypadku organizacji wizyty pary książęcej w Polsce w 2017 r. (prezentacja projektu studenckiego)
10. Przyszłość służby zagranicznej Wielkiej Brytanii po brexicie: mapa drogowa dla służby zagranicznej Wielkiej Brytanii / Służba zagraniczna Wielkiej Brytanii wobec współczesnych wyzwań: cyberbezpieczeństwo, dyplomacja cyfrowa i rozwój AI (temat do wyboru, dyskusja panelowa)
Godziny kontaktowe: udział w konwersatoriach w sali dydaktycznej – obciążenie: 15 h
Godziny kontaktowe: udział w zaliczeniu końcowym i konsultacjach (w czasie dyżurów dydaktycznych – jeśli studenci mają taką potrzebę) – obciążenie: 3 h
Praca własna: studiowanie literatury i przygotowanie do bieżących zajęć – obciążenie: 10 h
Praca własna: praca w zespołach – obciążenie: 5 h
Praca własna: praca nad projektem grupowym – obciążenie: 5 h
Praca własna: samodzielna nauka i przygotowanie do zaliczenia końcowego – obciążenie: 12 h
|
W cyklu 2026Z:
W trakcie zajęć analizuje się organizację i funkcjonowanie służby zagranicznej Wielkiej Brytanii. Podejmowane są zagadnienia teoretyczne oraz wymiar praktyczny. Celem przedmiotu jest przedstawienie najważniejszych wydarzeń w historii dyplomacji Wielkiej Brytanii. Godziny kontaktowe: udział w konwersatoriach w sali dydaktycznej – obciążenie: 15 h |
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Wiedza – w stopniu pogłębionym
1. Charakteryzuje pojęcie służby zagranicznej, biorąc pod uwagę uwarunkowania polityki zagranicznej Wielkiej Brytanii
2. Rozróżnia pojęcia dyplomacji i służby zagranicznej w odniesieniu do Wielkiej Brytanii
Umiejętności
3. Ocenia specyfikę Wielkiej Brytanii
4. Analizuje organizację służby zagranicznej Wielkiej Brytanii (w tym w ujęciu historycznym)
5. Analizuje kompetencje organów państwa właściwych w sprawach polityki zagranicznej w Wielkiej Brytanii
Kompetencje
6. Ma świadomość wzrastającego znaczenia środków dyplomatycznych w relacjach Wielkiej Brytanii z innymi państwami
7. Postrzega relacje Wielkiej Brytanii z innymi państwami w kontekście brexitu
S2_W01, S2_W02, S2_W03, S2_W05, S2_U01, S2_U04, S2_U05, S2_U06, S2_K01, S2_K02
Kryteria oceniania
Warunki formalne zaliczenia (warunki i osiągnięcia niezbędne do zaliczenia przedmiotu):
– dopuszczalna liczba nieobecności: maksymalnie 1 nieobecność nieusprawiedliwiona w semestrze; większą liczbę nieobecności należy odpracować po uzgodnieniu formy i zakresu; nieobecność na ponad połowie zajęć będzie skutkować brakiem możliwości podejścia do testu końcowego i zaliczenia przedmiotu
– aktywny udział w zajęciach
– projekt grupowy (zaliczenie powyżej 90% podnosi ocenę końcową o pół stopnia pod warunkiem uzyskania z testu końcowego min. 60%)
– udział w dyskusji panelowej (zaliczenie powyżej 90% podnosi ocenę końcową o pół stopnia pod warunkiem uzyskania z testu końcowego min. 60%)
– końcowe zaliczenie pisemne w formie testu (pytania zamknięte i tzw. krótki opis) – zaliczenie od 60%
Poziom 1. BRAK SI
Weryfikacja efektów uczenia się jest przeprowadzana całkowicie bez pomocy sztucznej inteligencji. Studenci polegają wyłącznie na swojej wiedzy, zrozumieniu i umiejętnościach.
Sztuczna inteligencja nie może być wykorzystywana w żadnym momencie oceniania.
Przygotowanie prac zespołowych (praca w zespołach nad projektem, udział w dyskusji panelowej) musi być realizowane z zachowaniem samodzielności, zasad etycznych, ochrony własności intelektualnej oraz przepisów obowiązujących na UW i WNPiSM dotyczących stosowania narzędzi SI (uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r. w sprawie wytycznych dotyczących standardów i procedur postępowania w przypadku przygotowywania prac zaliczeniowych i dyplomowych z naruszeniem prawa na Uniwersytecie Warszawskim uchwała nr 14 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 13 lipca 2020 r; w zakresie stosowania narzędzi Sztucznej Inteligencji (SI) obowiązują zasady określone w Uchwale nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia UW z dnia 8 grudnia 2023 roku w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia oraz Uchwała Rady Dydaktycznej WNPiSM nr 29/2025 z dnia 7 maja 2025 r. w sprawie szczegółowych zasad korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia).
Literatura
1. Wprowadzenie – wyjaśnienie podstawowych pojęć: dyplomacja i służba zagraniczna z perspektywy Wielkiej Brytanii
Nicolson H. (1969). Diplomacy. London, New York: Oxford University Press, s. 202–215 lub nowsza wersja Nicolson H. (1988). Diplomacy. Washington: Institute for the Study of Diplomacy, School of Foreign Service, Georgetown University (wersja papierowa dostępna w BUW).
2. Specyfika Wielkiej Brytanii – „anglobalizacja” i „Większa Brytania”
Ferguson N. (2013). Imperium: jak Wielka Brytania zbudowała nowoczesny świat. Kraków: Wydawnictwo Literackie, s. 17–25.
3. „Podręczniki” dla dyplomatów – słynni brytyjscy dyplomaci (Ernest Satow, Harold Nicolson)
Satow E.M. (1979). Satow's guide to diplomatic practice. London, New York: Longman, s. 3–8 lub najnowsza wersja: Satow's diplomatic practice, 8th edition. (2024). New York: Oxford University Press.
Nicolson H. (1969). Diplomacy. London, New York: Oxford University Press, s. 104–126 lub nowsza wersja Nicolson H. (1988). Diplomacy. Washington: Institute for the Study of Diplomacy, School of Foreign Service, Georgetown University (wersja papierowa dostępna w BUW).
4. Zarys historyczny organizacji służby zagranicznej Wielkiej Brytanii
Stemplowski R. (2023). Dziennik ambasadora: Londyn 1994–1999, t. 1: Rok 1994, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, s. 384–385, 391–421.
5. Foreign and Commonwealth Office (FCO) / Foreign, Commonwealth & Development Office (FCDO)
Johnson G. (2025). The Foreign Office and official history: Historiography, methods and people, Diplomacy & Statecraft, 36(4), s. 751–765, doi: 10.1080/09592296.2025.2586464.
6. Służba konsularna Wielkiej Brytanii
Umińska-Woroniecka A. (2014). Pomoc konsularna w świetle Strategii Konsularnych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w latach 2004–2013, [w:] P. Czubik, W. Burek (red.), Wybrane zagadnienia współczesnego prawa konsularnego (z perspektywy prawa i praktyki międzynarodowej oraz polskiej). Kraków: Instytut Multimedialny, s. 246–260.
7. Specyfika i etyka pracy dyplomaty – analiza obrazu Hansa Holbeina Młodszego pt. „Ambasadorowie” i materiałów źródłowych (fakultatywnie)
Constantinou C. (1994). Diplomatic representations... or who framed the Ambassadors?, Millennium, (23)1, s. 1–23, doi: 10.1177/03058298940230010201.
Literatura uzupełniająca (w tym do wykorzystania w przygotowaniu projektu studenckiego i udziału w debacie):
Bertram M. (2017). Room for diplomacy: The history of Britain’s diplomatic buildings overseas 1800–2000. Reading: Spire Books; strona książki: https://roomfordiplomacy.com/.
Brown R. (2025). British public diplomacy, [w:] S. Aday (red.), Handbook on Public Diplomacy. Northampton: Edward Elgar Publishing, s. 77–92.
Dittmer J. (2017). Diplomatic material: Affect, assemblage, and foreign policy. Durham: Duke University Press.
Fisher A. (2020). Four seasons in one day: The crowded house of PD in the UK, [w:] N. Snow, N.J. Cull (red.), Handbook of public diplomacy, 2. wyd. New York: Routledge, s. 243–253.
Johnson G. (2004). Introduction: The Foreign Office and British diplomacy in the twentieth century, Contemporary British History, 18(3), s. 1–12, doi: 10.1080/1361946042000259279.
Marr A. (2012). Prawdziwa królowa: Elżbieta II, jakiej nie znamy. Warszawa: Wydawnictwo Marginesy.
Otte T.G. (2011). The Foreign Office mind: The making of British foreign policy, 1865–1914. Cambridge: CUP.
Pamment J. (2016). British public diplomacy and soft power: Diplomatic influence and the digital revolution. London, New York: Macmillan Publisher Limited.
Ross C. (2007). Independent diplomat: Dispatches from an unaccountable elite. Ithaca: Cornell University Press.
Steiner Z.S. (1969). The Foreign Office and foreign policy, 1898–1914. London: Cambridge University Press.
Dokumenty:
Foreign & Commonwealth Office annual reports and accounts (collection), https://www.gov.uk/government/collections/annual-report-and-accounts
Materiały online:
Foreign, Commonwealth & Development Office (do 2020 r. – FCO), https://www.gov.uk/government/organisations/foreign-commonwealth-development-office
A brief history of the FCO, https://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20090317170642/http://www.fco.gov.uk/en/about-the-fco/history-and-buildings/a-brief-history-fco/
Kanał Foreign, Commonwealth & Development Office na YouTube: https://www.youtube.com/c/ForeignCommonwealthandDevelopmentOffice
National Gallery, London: obraz „Ambasadorowie” Hansa Holbeina Młodszego: https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/hans-holbein-the-younger-the-ambassadors#VideoPlayer95491
Literatura dodatkowa dla zainteresowanych:
Fletcher, T. (2016). Naked diplomacy: Power and statecraft in the digital age. London: William Collins.
Greenstock, J. (2016). Iraq: The cost of war. London: William Heinemann.
Marczuk K.P. (2022). Dyplomacja w czasach Covid-19: wyzwania dla protokołu i służby zagranicznej, [w:] Ł. Lewkowicz, A. Szwed-Walczak (red.), Zdrowie publiczne w myśli i działalności politycznej: perspektywa historyczna i współczesna. Lublin: Wyd. UMCS, s. 223–233
oraz inne polecane pozycje.
|
W cyklu 2026Z:
1. Wprowadzenie – wyjaśnienie podstawowych pojęć: dyplomacja i służba zagraniczna z perspektywy Wielkiej Brytanii Nicolson H. (1969). Diplomacy. London, New York: Oxford University Press, s. 202–215 lub nowsza wersja Nicolson H. (1988). Diplomacy. Washington: Institute for the Study of Diplomacy, School of Foreign Service, Georgetown University (wersja papierowa dostępna w BUW). 2. Specyfika Wielkiej Brytanii – „anglobalizacja” i „Większa Brytania” Ferguson N. (2013). Imperium: jak Wielka Brytania zbudowała nowoczesny świat. Kraków: Wydawnictwo Literackie, s. 17–25. 3. „Podręczniki” dla dyplomatów – słynni brytyjscy dyplomaci (Ernest Satow, Harold Nicolson) Satow E.M. (1979). Satow's guide to diplomatic practice. London, New York: Longman, s. 3–8 lub najnowsza wersja: Satow's diplomatic practice, 8th edition. (2024). New York: Oxford University Press. 4. Zarys historyczny organizacji służby zagranicznej Wielkiej Brytanii Stemplowski R. (2023). Dziennik ambasadora: Londyn 1994–1999, t. 1: Rok 1994, Warszawa: Polski Instytut Spraw Międzynarodowych, s. 384–385, 391–421. 5. Foreign and Commonwealth Office (FCO) / Foreign, Commonwealth & Development Office (FCDO) Johnson G. (2025). The Foreign Office and official history: Historiography, methods and people, Diplomacy & Statecraft, 36(4), s. 751–765, doi: 10.1080/09592296.2025.2586464. 6. Służba konsularna Wielkiej Brytanii Umińska-Woroniecka A. (2014). Pomoc konsularna w świetle Strategii Konsularnych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w latach 2004–2013, [w:] P. Czubik, W. Burek (red.), Wybrane zagadnienia współczesnego prawa konsularnego (z perspektywy prawa i praktyki międzynarodowej oraz polskiej). Kraków: Instytut Multimedialny, s. 246–260. 7. Specyfika i etyka pracy dyplomaty – analiza obrazu Hansa Holbeina Młodszego pt. „Ambasadorowie” i materiałów źródłowych (fakultatywnie) Constantinou C. (1994). Diplomatic representations... or who framed the Ambassadors?, Millennium, (23)1, s. 1–23, doi: 10.1177/03058298940230010201. Literatura uzupełniająca (w tym do wykorzystania w przygotowaniu projektu studenckiego i udziału w debacie): Bertram M. (2017). Room for diplomacy: The history of Britain’s diplomatic buildings overseas 1800–2000. Reading: Spire Books; strona książki: https://roomfordiplomacy.com/. Dokumenty: Foreign & Commonwealth Office annual reports and accounts (collection), https://www.gov.uk/government/collections/annual-report-and-accounts Materiały online: Foreign, Commonwealth & Development Office (do 2020 r. – FCO), https://www.gov.uk/government/organisations/foreign-commonwealth-development-office A brief history of the FCO, https://webarchive.nationalarchives.gov.uk/20090317170642/http://www.fco.gov.uk/en/about-the-fco/history-and-buildings/a-brief-history-fco/ Kanał Foreign, Commonwealth & Development Office na YouTube: https://www.youtube.com/c/ForeignCommonwealthandDevelopmentOffice National Gallery, London: obraz „Ambasadorowie” Hansa Holbeina Młodszego: https://www.nationalgallery.org.uk/paintings/hans-holbein-the-younger-the-ambassadors#VideoPlayer95491 Literatura dodatkowa dla zainteresowanych: Fletcher, T. (2016). Naked diplomacy: Power and statecraft in the digital age. London: William Collins. oraz inne polecane pozycje. |