Polityka zagraniczna Polski 2104-L-D5PZPO
Wykład jest realizowany równolegle z ćwiczeniami. Ćwiczenia służą pogłębieniu i praktycznemu omówieniu wybranych zagadnień z wykładu, analizie literatury oraz dyskusji nad problemami polskiej polityki zagranicznej.
Tematy wykładów
1. Polska polityka zagraniczna po 1918 r.: ujęcie historyczne i dziedzinowe PPZ; odrodzenie państwa oraz miejsce Polski w systemie wersalskim; koncepcje Józefa Piłsudskiego i Romana Dmowskiego.
2. Polska racja stanu; system szkolenia kadr dyplomatycznych; funkcjonowanie dyplomacji; ośrodki kształtowania polityki zagranicznej i koncepcje polityki zagranicznej; Polska w Lidze Narodów.
3. Polityka zagraniczna w latach trzydziestych: normalizacja stosunków z Niemcami i ZSRR, polityka równowagi, polityka wobec Europy Środkowo-Wschodniej, federalizm i prometeizm, relacje z Litwą i Czechosłowacją.
4. Przyczyny II wojny światowej: sojusz z Wielką Brytanią i Francją, wrzesień 1939 r., układ Sikorski–Majski, tworzenie Wojska Polskiego w ZSRR, Armia Polska na Wschodzie i Polskie Siły Zbrojne na Zachodzie, polityka rządu RP na uchodźstwie, sprawa granic, konferencje Wielkiej Trójki oraz konsekwencje decyzji jałtańsko-poczdamskich.
5. Polityka zagraniczna Polski Ludowej I: uwarunkowania polityki zagranicznej w latach 1944–1989, problem granic, charakter systemu komunistycznego, zależność od ZSRR, członkostwo w Układzie Warszawskim i RWPG oraz odprężenie po 1956 r.
6. Polityka zagraniczna Polski Ludowej II: aktywność w ONZ, inicjatywy rozbrojeniowe, plan Rapackiego, plan Gomułki, normalizacja stosunków polsko-niemieckich, KBWE oraz ograniczenia suwerenności w warunkach bloku wschodniego.
7. Znaczenie KBWE i Aktu końcowego z Helsinek; powstanie opozycji demokratycznej w Polsce, w tym KOR i Solidarności; wizje polityki zagranicznej i suwerenności w opozycji lat osiemdziesiątych; plan Jaruzelskiego, znaczenie pierestrojki Michaiła Gorbaczowa oraz przełom 1989 r.
8. Polityka zagraniczna rządu Tadeusza Mazowieckiego i ministra Krzysztofa Skubiszewskiego: instytucje i proces decyzyjny po 1989 r., Jesień Ludów, „powrót do Europy”, rozmowy 2+4, przebudowa służby dyplomatycznej, rozwiązanie Układu Warszawskiego i RWPG, powstanie Grupy Wyszehradzkiej oraz CEFTA.
9. Zjednoczenie Niemiec, traktat graniczny i traktat o dobrym sąsiedztwie z Niemcami, normalizacja relacji z sąsiadami oraz stosunki z Francją i Wielką Brytanią w pierwszej dekadzie transformacji.
10. Polska polityka wschodnia: koncepcja „dwutorowości”, traktaty z Litwą, Ukrainą i Białorusią, status mniejszości polskich na Wschodzie, wycofanie wojsk radzieckich z Polski oraz kształtowanie relacji z Rosją i państwami obszaru poradzieckiego.
11. Polska polityka europejska: etapy drogi do członkostwa w UE — Układ Europejski, wniosek akcesyjny z 1994 r., negocjacje członkowskie 1998–2002, dostosowanie prawa i administracji, rola UKIE, referendum akcesyjne 2003 r. oraz wejście Polski do UE w 2004 r.; WPZiB, bilans korzyści oraz polskie wizje integracji europejskiej.
12. Polska polityka bezpieczeństwa i wymiar transatlantycki po 1989 r.: dylematy początku lat dziewięćdziesiątych, KBWE/OBWE, droga do NATO, udział Wojska Polskiego w misjach poza granicami kraju, strategie bezpieczeństwa narodowego, obecność wojsk amerykańskich w Polsce oraz umowa z USA o wzmocnionej współpracy obronnej z 2020 r.
13. Współpraca Polski z państwami pozaeuropejskimi: relacje z Chinami, Indiami, Koreą Południową i Japonią; znaczenie Bliskiego Wschodu dla bezpieczeństwa energetycznego; współpraca z państwami Afryki i Ameryki Łacińskiej; dyplomacja gospodarcza, pomoc rozwojowa oraz promocja polskiej marki za granicą.
14. Polska w organizacjach międzynarodowych: zaangażowanie w działalność ONZ, znaczenie członkostwa w Radzie Bezpieczeństwa ONZ w latach 2018–2019, ewolucja roli ONZ w polskiej polityce zagranicznej oraz przewodnictwo Polski w OBWE w 2022 r.
15. Podsumowanie polskiej polityki zagranicznej: znaczenie wojny w Ukrainie dla bezpieczeństwa Polski, relacje z głównymi partnerami, najważniejsze wyzwania dla polityki zagranicznej..
|
W cyklu 2025Z:
Polityka zagraniczna Polski w latach 1918-1945: uwarunkowania polskiej polityki zagranicznej w latach 1918-1945, koncepcje Józefa Piłsudskiego i Romana Dmowskiego, znaczenie Ligi Narodów, projekt Międzymorza, relacje z dwustronne, założenia i realizacja polityki zagranicznej okresu II wojny światowej; Polityka zagraniczna Polski Ludowej: uwarunkowania polskiej polityki zagranicznej w latach 1944-1989, charakterystyka systemu komunistycznego – relacje z ZSRR, członkostwo Polski w Układzie Warszawskim i RWPG, aktywność w ONZ i inicjatywy rozbrojeniowe, stosunki polsko-niemieckie; Zmiana w polskiej polityce zagranicznej po 1989 r.: nowe koncepcje w polityce zagranicznej, zmiany w służbie dyplomatycznej i konsularnej, rozwiązanie Układu Warszawskiego i RWPG, zjednoczenie Niemiec, normalizacja relacji z sąsiadami; Polska polityka bezpieczeństwa po 1989 r.: dylematy w polskiej polityce bezpieczeństwa na początku lat 90. XX wieku; KBWE; droga Polski do NATO; udział Wojska Polskiego w misjach poza granicami kraju; strategie bezpieczeństwa narodowego, partnerstwo strategiczne ze Stanami Zjednoczonymi; Polska polityka europejska – Unia Europejska: droga do członkostwa w UE – bilans korzyści, polskie wizje integracji europejskiej; Polska polityka europejska – kazus Niemiec: stosunki z Niemcami, historia i pojednanie, relacje z dwustronne z państwami europejskimi; współpraca gospodarcza; Polityka regionalna Polski: Grupa Wyszehradzka, Trójkąt Weimarski, Inicjatywa Trójmorza i oś Północ-Południe; Polska polityka wschodnia: źródła polskiej polityki wschodniej; stosunki polsko-rosyjskie; partnerstwo w relacjach z Ukrainą, stosunki z Białorusią i państwami Kaukazu Południowego, zaangażowanie Polski w ramach Partnerstwa Wschodniego; Polska w organizacjach systemu Narodów Zjednoczonych: zaangażowanie Polski w działalności ONZ; członkostwo polski w Radzie Bezpieczeństwa 2018-2019; ewolucja znaczenia ONZ w polskiej polityce zagranicznej; Relacje Polski z państwami Azji, Afryki i Ameryki Łacińskiej: stosunki polsko-chińskie, relacje polski z innymi państwami azjatyckimi, relacje Polski z państwami afrykańskimi i Ameryki Łacińskiej. Instrumenty polskiej polityki zagranicznej: Polska w globalnej produkcji, światowym obrocie handlowym i globalnej sieci teleinformatycznej; polityka energetyczna; polska infrastruktura dyplomatyczna; Polacy i polska marka na świecie; polska pomoc rozwojowa. |
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2026Z: | W cyklu 2025Z: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Ogólnie: zdalnie w sali | W cyklu 2025Z: w sali zdalnie | W cyklu 2026Z: w sali zdalnie |
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Student zna i rozumie:
- w zaawansowanym stopniu uwarunkowania historyczne polskiej polityki zagranicznej (K_W01);
- w zaawansowanym stopniu najważniejsze fakty, zjawiska oraz problemy z zakresu polityki zagranicznej Polski (K_W01);
- w zaawansowanym stopniu funkcjonowanie Polski jako aktora stosunków międzynarodowych (K_W03).
Student potrafi:
- prawidłowo interpretować zjawiska zachodzące w polityce zagranicznej Polski wykorzystując teoretyczną i empiryczną wiedzę zdobytą podczas studiów, w z wykorzystaniem technik informacyjno-komunikacyjnych (K_U01),
- merytorycznie argumentować, formułować spójne wnioski z wykorzystaniem specjalistycznego języka nauki o stosunkach międzynarodowych i powiązanych z nią dyscyplin, na użytek komunikacji ze specjalistami z zakresu dyscypliny, jak i szerszego grona odbiorców (K_U02).
Student gotów jest:
- do uznawania znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych z zakresu stosunków międzynarodowych oraz w zasięgania opinii ekspertów, gdy potrzebne są one do rozwiązania danego problemu obejmującego problematykę studiów (K_K02).
Kryteria oceniania
Metoda
1. Wykład konwersatoryjny z prezentacją multimedialną - realizowane efekty uczenia się: K_W01, K_W03;
2. Dyskusja dydaktyczna (moderowana)- realizowane efekty uczenia się: K_W01, K_W03, K_U01, K_U02;
3. Metoda projektowa (referaty) -realizowane efekty uczenia się: K_U01, K_U02;
4. Analiza case studies (w trakcie dyskusji akademickiej) - realizowane efekty uczenia się: K_W01, K_W03, K_U01, K_U02;
Metoda weryfikacji przedmiotowych efektów uczenia się;
1. Test połówkowy (Pisemny test połówkowy – pytania zamknięte i półotwarte)
● - Przypisane efekty uczenia się: K_W01 (zaawansowana znajomość faktów i zjawisk) K_W03 (zaawansowana znajomość roli Polski jako aktora stosunków międzynarodowych); K_U01 (prawidłowa interpretacja);
● - Przypisana waga i wartość punktowa: 50% końcowej (maksymalnie 50 punktów)
2. Referat (Prezentacja multimedialna i wystąpienie publiczne)
● - Przypisane efekty uczenia się: K_U01 (prawidłowa interpretacja zjawisk); K_U02 (formułowanie wniosków i wystąpienia);
● - Przypisana waga i wartość punktowa: 20% oceny końcowej (Maksymalnie 20 punktów)
3. Ocena aktywności bieżącej (Udział w dyskusjach, zadania na bazie lektur, alternatywnie rozmowa na dyżurze dydaktycznym)
● - Przypisane efekty uczenia się: K_W01 (zaawansowana znajomość faktów i zjawisk) K_W03 (zaawansowana znajomość roli Polski jako aktora stosunków międzynarodowych); K_U01 (prawidłowa interpretacja);
● - Przypisana waga i wartość punktowa: 30% oceny końcowej (Maksymalnie 30 punktów)
● RAZEM : Wszystkie powyższe efekty: 100% / Maksymalnie 100 punktów
Skala oceniania:
● 0 – 59 pkt: Ocena 2 (niedostateczny) – brak osiągnięcia minimalnych efektów kształcenia dla przedmiotu.
● 60 – 65 pkt: Ocena 3 (dostateczny) – minimalne, odtwórcze spełnienie kryteriów.
● 66 – 74 pkt: Ocena 3,5 (dostateczny plus) – poprawne zdefiniowanie większości pojęć.
● 75 – 80 pkt: Ocena 4 (dobry) – samodzielna analiza uwarunkowań i polityki zagranicznej Polski.
● 81 – 89 pkt: Ocena 4,5 (dobry plus) – wysoka aktywność, płynne operowanie literaturą.
● 90 – 95 pkt: Ocena 5,0 (bardzo dobry) – opanowanie pełnej wiedzy w zakresie przedmiotu
● 96 – 100 pkt. Ocena 5! (celujący) wyróżniająca się wiedza i oryginalność referatu.
Ocena ma charakter poglądowy i służyć ma docenieniu wkładu studenta w naukę. Ćwiczenia kończą się zaliczeniem.
Przedmiot kończy się egzaminem ustnym z całości materiału obejmującego wykład, ćwiczenia oraz literaturę obowiązkową. Literatura obowiązkowa jest wspólna dla wykładu i ćwiczeń. Podczas egzaminu student losuje dwa pytania z zakresu obowiązującego materiału.
Literatura
R. Stemplowski, Wprowadzenie do analizy polityki zagranicznej, T.1, PISM Warszawa 2007, Część trzecia, Rozdział 1,2,3,4, s. 219-324.
Expose ministrów spraw zagranicznych 1919-1939, MSZ Warszawa 2011.
Expose ministrów spraw zagranicznych 1990-2013, MSZ Warszawa 2013.
Expose ministrów spraw zagranicznych 2005-2024, MSZ Warszawa 2024.
W. Waszczykowski, Polityka zagraniczna Polski w latach 2015-2018. Przemówienia, wywiady i artykuły, Warszawa 2024.
J. Czaputowicz, Polityka zagraniczna Polski w latach 2018-2020. Przemówienia, wywiady i artykuły, Warszawa 2023.
M. Wołos, „Szkic o polskiej polityce zagranicznej w międzywojennym dwudziestoleciu” [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. I, Warszawa 2009 s. 195-245.
J. Piłsudski, Pisma zbiorowe, t. V, Instytut Józefa Piłsudskiego, Warszawa 1937: Odezwa do mieszkańców byłego Wielkiego Księstwa Litewskiego z 22 kwietnia 1919 r., s. 75-76; Przemówienie w Mińsku Litewskim z 19 września 1919 r., s. 106-107; Wywiad korespondenta „Echo de Paris” (pierwsza połowa lutego 1920 r.), s. 145-147; Odezwa do mieszkańców Ukrainy (26 kwietnia 1920 r.), s. 155-156
R. Dmowski, Pisma, t. VII, Świat powojenny i Polska, Częstochowa 1937: Rosja i kwestia Polska, s. 145-151; Wyzwolenie narodowości, s. 209-213.
P. Cieplucha, „Prometeizm i koncepcja międzymorza w praktyce polityczno-prawnej oraz dyplomacji II RP”, Studia Prawno-Ekonomiczne 2014, t. XCIII s. 39-55
S. Mikulicz, Prometeizm w polityce II Rzeczypospolitej, Warszawa 1971.
M. Wołos, „Szkic o polskiej polityce zagranicznej w międzywojennym dwudziestoleciu” [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. I, Warszawa 2009 s. 245-270.
M. Kornat, „Polska polityka zagraniczna 1932-1939”, Biuletyn IPN nr 12/2009, s. 33-46.
T. Kisielewski, „Idea unii polsko-czechosłowackiej i środkowoeuropejskiej a polityka polska, czechosłowacka i sowiecka w czasie II wojny światowej”, Przegląd Humanistyczny nr 3/2006, s. 109-120.
J. Sadowski, „Polscy federaliści i konfederaliści w czasie II wojny światowej (cz. 1), Studia Europejskie nr 3/2005, s. 9-31
W. Materski, „Obronić podmiotowość. Polska polityka zagraniczna 1939-1945” [w:] R. Stemplowski (red.) Polska polityka zagraniczna 1918-2023, Warszawa 2024.
J. Tebinka, „Mocarstwa zachodnie wobec Polski w latach 1939-1945” [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. II, Warszawa 2010 s. 297-336.
S. Dębski, „Polityka zagraniczna Związku Sowieckiego wobec Polski w latach 1939-1945” [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. II, Warszawa 2010 s. 267-296.
T. Wolsza, „Stanowisko rządu RP na wychodźstwie wobec kwestii niemieckiej i polskiej granicy zachodniej (lipiec 1945-1949)”, Polska 1944/45-1989. Studia i materiały nr 1/1995, s. 91-104.
W. Jarząbek, „Polska w polityce międzynarodowej i zimnej wojnie 1945-1989” [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. IV, Warszawa 2010 s. 301-328.
Wystąpienie ministra spraw zagranicznych PRL A. Rapackiego na plenarnym posiedzeniu Zgromadzenia Ogólnego ONZ, 2 października 1957 r., „Zbiór Dokumentów” nr 10/1957, s. 281-282.
J. Czaputowicz, „Polityka zagraniczna w działaniach opozycji przed rokiem 1989”, Polski Przegląd Dyplomatyczny nr 4-5/2009, s. 57-86.
R. Skobelski, Polityka PRL wobec państw socjalistycznych w latach 1956-1970. Współpraca – napięcia – konflikty, Poznań 2010, s. 247-338.
A. Skowroński, „Sposób utworzenia strefy bezatomowej w Europie w świetle planu Rapackiego”
J. M. Nowak, Od hegemonii do agonii: upadek Układu Warszawskiego – polska perspektywa, Warszawa 2011, s. 29-69.
F. Urbański, Polityka Polski wobec Afryki Środkowej i Południowej w latach 1945-1989, Warszawa 2025, .s. 67-134.
R. Kuźniar, Polityka zagraniczna RP 1989-2024, Warszawa 2025.
J. Czaputowicz, Polska droga do NATO i Unii Europejskiej, [w:] K. Persak, P. Machcewicz (red.) Polski wiek XX t. IV, Warszawa 2010 s. 364-390.
A. Wawryszuk, „Negocjacje dotyczące wyprowadzenia Armii Radzieckiej – warunkiem odzyskania pełnej suwerenności Polski”, Wiedza Obronna nr 3-4/2017, s. 121-147.
A. Dudek, „Ewolucja stanowiska rządu Tadeusza Mazowieckiego w sprawie obecności Polski w Układzie Warszawskim oraz stacjonowania na jej terytorium wojsk sowieckich”, Dzieje Najnowsze nr 4/2015, s. 161-175.
A. Nowak-Far, „Droga Polski do Unii Europejskiej”, [w:] Prawne aspekty członkostwa Polski w Unii Europejskiej, Warszawa 2012, s. 1-28.
K. Szczerski, Utopia Europejska, Kryzys integracji i polska inicjatywa naprawy, Biały Kruk, Kraków 2017, Rozdziały IV, VI i X s. 92-104, 128-158, 228-252.
J. Konieczna-Sałamatin, Polska i Polacy w Unii Europejskiej, Fundacja Batorego, Warszawa 2024.
J. M. Fiszer, „Stosunki polsko niemieckie w latach 1989-2020” [w:] A. Chojan (red.), Polityka zagraniczna Polski w latach 1989-2020, Warszawa 2021, s. 277-320.
K. Jaworski, „Stosunki polsko-francuskie” [w:] A. Chojan (red.), Polityka zagraniczna Polski w latach 1989-2020, Warszawa 2021, s. 339-360.
Wspólne oświadczenie ministrów spraw zagranicznych Francji, Niemiec i Polski w sprawie przyszłości Europy, Weimar, 29 sierpnia 1991 r., http://orka.sejm.gov.pl/prezydencja.nsf/Deklaracja%20weimarska_pl.pdf
J.M. Fiszer, „Perspektywy renesansu Trójkąta Weimarskiego i jego działalność po agresji Rosji na Ukrainę”, Polityka i Społeczeństwo nr 3(22)/2024, s. 60-83.
Ch. Lash, „Udane partnerstwo naznaczone brexitem? Stosunki brytyjsko-polskie po 1989 roku [w:] A. Chojan (red.), Polityka zagraniczna Polski w latach 1989-2020, Warszawa 2021, s. 361-376.
J. Czaputowicz, Polska i Trump. Jak zostaliśmy ważnym sojusznikiem USA, Warszawa 2025.
J. Czaputowicz, „Ewolucja polskiej polityki bezpieczeństwa: w kierunku strategicznej samodzielności”, Studia Politologiczne t. 34/2014, s. 15-31.
J. Zając, „Bandwagoning w polskiej polityce zagranicznej”, Przegląd Zachodni nr 3/2009, s. 168-178.
A. D. Rotfeld, „Wspólnotowe bezpieczeństwo a polska racja stanu”, Rocznik Strategiczny 2024/25, s. 37-59.
W. Paruch, Realizm i wartości. Prawo i Sprawiedliwość o polityce zagranicznej, Lublin 2021, s. 263-322.
S. Pawlak, „Główne kierunki inicjatyw polskich w ONZ w latach 1945-2018”, [w:] E. Haliżak, T. Łoś-Nowak, A. Potyrała, J. Starzyk-Sulejewska (red.), Polska w instytucjach międzynarodowych w latach 1918-2018, Warszawa 2019.
J. Czaputowicz, “Poland’s membership in the UN Security Council, 2018-19, as a platform for pursuing the objectives of Polish foreign policy”, Stosunki Międzynarodowe – International Relations 2025.
M. Rukat, „Relacje Polska-Chiny w latach 1989-2020: stosunki polityczne i gospodarcze” perspektywy współpracy” [w:] A. Chojan (red.), Polityka zagraniczna Polski w latach 1989-2020, Warszawa 2021, s. 391-446.
J. Jura, „Polityka zagraniczna Polski wobec kontynentu afrykańskiego” [w:] A. Chojan (red.), Polityka zagraniczna Polski w latach 1989-2020, Warszawa 2021, s. 261-274.
S. Olszyk, „Państwa Grupy Wyszehradzkiej (V4) wobec wojny w Ukrainie. Dyplomacja obronna podczas pierwszego roku wojny” Nowa Polityka Wschodnia nr 40(1)/2024, s. 32-59.
P. Kowal, A. Orzelska-Stączek, Inicjatywa Trójmorza: geneza, cele i funkcjonowanie, Warszawa 2018, s. 51-90.
R. Zenderowski, „Zachód odzyskany albo tragedia Europy Środkowej? Państwa Grupy Wyszehradzkiej w Unii Europejskiej – perspektywa kulturowo-cywilizacyjna”, Rocznik Integracji Europejskiej nr 14/2020, s. 25-49.
K. Raś, „Wizerunek północnego wymiaru współpracy w regionie Morza Bałtyckiego”, Sprawy Międzynarodowe nr 3/2018, s. 149-172.
T. Stępniewski, „Miejsce Ukrainy w polityce wschodniej Polski po 2004 roku”, Sprawy Międzynarodowe, nr 3/2018, s. 173-193.
A. Szeptycki, Współczesne stosunki polsko-ukraińskie, Warszawa 2023.
P. Kowal, Testament Prometeusza. Źródła polityki wschodniej III Rzeczypospolitej, Warszawa- Wojnowice 2018, s. 39-110.
G. Motyka, „Nieustający polsko-ukraiński spór o historię”, Sprawy Międzynarodowe nr 1/2018, s. 31-40.
P. Kowal, „W cieniu Giedroycia. Dyskusje o polskiej polityce wschodniej po 1989 roku”
A. Grajewski, N. I. Bucharin, Polacy i Rosjanie. Wzajemna percepcja [w:] A. Rotfeld, A. Torkunow (red.) Białe Plamy – Czarne Plamy. Sprawy trudne w relacjach polsko-rosyjskich (1918-2008), Warszawa 2010, s. 721-766.
E. Mironowicz, „Polska-Białoruś: ćwierć wieku szorstkiego sąsiedztwa” [w:] A. Daniluk, J. Hofmokl, J. Nadolska (red.) Stosunki polsko-białoruskie w 25 lat po podpisaniu Traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy, Warszawa 2018, s. 59-78.
I. Borucińska, K. Gomółka, Stosunki Polski z Armenią, Azerbejdżanem i Gruzją na przełomie XX i XXI wieku, Toruń 2015, s. 99-187.
J. Zając, Poland’s Security Policy. The West, Russia and the Changing International Order, Cham 2016, s. 137-184.
F. Urbański, Międzynarodowe Radio Białoruś jako narzędzie wojny kognitywnej Republiki Białorusi przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej [w:] Ł. Kominek (red.) Dezinformacja i bezpieczeństwo informacyjne w dobie kryzysów globalnych. Mechanizmy, instytucje, odporność społeczna, Poznań 2026, s. 102-115.
A. Bieńczyk-Missala, „Polityka zagraniczna Polski w czasach Trumpa 2.0”, Rocznik Strategiczny 2025/26, s. 346-366.
|
W cyklu 2025Z:
J. Czaputowicz, „Polityka zagraniczna Polski przełomu 1989 r.”, Przegląd Zachodni nr 3 (332) 2009, s. 16-31. |