System Polityczny Rzeczpospolitej Polskiej 2104-L-D3SPRP

Wiedza
K_W01 - w zaawansowanym stopniu absolwent opisuje najważniejsze zjawiska oraz problemy z zakresu systemu politycznego RP w kontekście stosunków międzynarodowych.
K_W03 - w zaawansowanym stopniu absolwent analizuje państwowych i niepaństwowych uczestników systemu politycznego RP w kontekście stosunków międzynarodowych.

Umiejętności
K_U01 - absolwent prawidłowo interpretuje zjawiska polityczne i prawne na poziomie państwowym.
K_U02 - absolwent merytorycznie argumentuje, formułuje spójne wnioski z wykorzystaniem specjalistycznego języka nauk o prawie i oraz nauk o polityce i administracji, na użytek komunikacji ze specjalistami z zakresu dyscypliny, jak i szerszego grona odbiorców.

Kompetencje
K_K02 - absolwent uznaje znaczenia wiedzy w rozwiązywaniu problemów poznawczych z zakresu systemu politycznego RP.

Podstawowym warunkiem zaliczenia przedmiotu jest obecność na zajęciach (dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności w semestrze). Przekroczenie liczby dopuszczalnych nieobecności skutkuje koniecznością zaliczenia zajęć na dyżurze dydaktycznym. Nieobecność na ponad połowie spotkań skutkuje niezaliczeniem przedmiotu (student nie jest klasyfikowany).
Ocena końcowa jest wypadkową oceny ciągłej dokonywanej na podstawie bieżącego przygotowywania się do zajęć i aktywności w ich trakcie, a także zrealizowanych prac (referatu) oraz kolokwium. Kolokwium ma postać testu złożonego z około 20 pytań zamkniętych, otwartych i kazusów.

Aktywność na zajęciach: 0-40 pkt
Referat: 0-10 pkt
Kolokwium: 0-50 pkt
Rozwinięta skala ocen
0 – 50 pkt: 2.0 (niedostateczny) – brak osiągnięcia minimalnych efektów.
51 – 58 pkt: 3.0 (dostateczny) – minimalne, odtwórcze spełnienie wszystkich efektów uczenia się.
59 – 65 pkt: 3.5 (dostateczny plus) – poprawne opanowanie wiedzy i umiejętności.
66 – 74 pkt: 4.0 (dobry) – opanowanie efektów na poziomie przeciętnym we wszystkich wymiarach.
75 – 86 pkt: 4.5 (dobry plus) – wysoka aktywność, ponadprzeciętna realizacja zadań i płynne operowanie literaturą.
87 – 100 pkt: 5.0 (bardzo dobry) – wyróżniająca się wiedza, umiejętności oraz oryginalność w rozwiązywaniu problemów.

W zakresie stosowania narzędzi Sztucznej Inteligencji (SI) w przygotowaniu do zajęć i w trakcie zajęć obowiązują zasady określone w Uchwale Rady Dydaktycznej WNPiSM nr 29/2025 z dnia 7 maja 2025 r. w sprawie szczegółowych zasad korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia. Poziom 4

Nie są wymagane.

Literatura podstawowa
Konstytucja RP z 2 kwietnia 1997 r., Dz.U. Nr 78, poz. 483 ze zm.
L. Garlicki, Polskie prawo konstytucyjne. Zarys wykładu, Warszawa 2022;
R.M. Małajny (red.), Polskie prawo konstytucyjne na tle porównawczym, Warszawa 2013

Literatura uzupełniająca
Haczkowska, Zasada bezpośredniego stosowania konstytucji w działalności orzeczniczej sądów, „Przegląd Sejmowy” 2005, nr 1;
A. Chmielarz, Funkcja prawna konstytucji na przykładzie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 2 kwietnia 1997 roku, Warszawa 2011;
M. Jabłoński, S. Jarosz-Żukowska (red.), Zasada pierwszeństwa prawa Unii Europejskiej w praktyce działania organów władzy publicznej RP, Wrocław 2015;
K. Skotnicki, Wpływ funkcji wyborów na prawo wyborcze i system wyborczy. Zarys problematyki, „Przegląd Sejmowy” 2007, nr 2;
M. Mistygacz, Protesty wyborcze i ważność wyborów, „Studia Politologiczne” 2011, vol. 22;
D. Lis-Staranowicz, Niepołączalność mandatu parlamentarnego w polskim prawie konstytucyjnym, Warszawa 2005;
J. Zaleśny, Poseł a partia polityczna, [w:] M. Kruk (red.), Mandat przedstawicielski w teorii, prawie i praktyce poselskiej, Warszawa 2013;
J. Zaleśny, Poseł a wyborcy, [w:] M. Kruk (red.), Mandat przedstawicielski w teorii, prawie i praktyce poselskiej, Warszawa 2013;
J. Szymanek, Nowe interpretacje zasady reprezentacji politycznej, „Przegląd Sejmowy” 2014, nr 6;
R. Grabowski, Ewolucja pozycji ustrojowej Zgromadzenia Narodowego w latach 1989–2019, „Studia Politologiczne” 2019, vol. 53;
J. Zaleśny, Status prawnoustrojowy sejmowej komisji śledczej, „Studia Politologiczne” 2010, Vol. 18;
S. Patyra, Tryb pilny w teorii i praktyce procesu ustawodawczego pod rządami Konstytucji z 1997 r., „Przegląd Prawa Konstytucyjnego” 2011, nr 1;
J. Szymanek, Zakres przedmiotowy poprawek Senatu do ustawy, „Państwo i Prawo” 2001, z. 11;
S .Patyra, Parlamentaryzm zracjonalizowany a là polonaise – refleksje z perspektywy dwudziestu lat obowiązywania Konstytucji z 1997 r., „Przegląd Prawa Konstytucyjnego” 2017, nr 5;
J. Zaleśny, Dynamika procedur interpelacyjnych. Doświadczenia okresu transformacji w wymiarze wertykalnym, [w:] M Kruk, J. Wawrzyniak (red.), Transformacja ustrojowa w Polsce 1989-2009, Warszawa 2011;
G. Kuca, Parlamentarna kontrola budżetu państwa jako mit o kontroli fiskalnej, "Studia Politologiczne" 2023, vol. 69;
A. Chorążewska, Dualizm egzekutywy i jego konsekwencje: casus sporu o reprezentację polski w Radzie Europejskiej, [w:] T. Mołdawa, J. Szymanek (red.), Instytucja prezydenta. Zagadnienia teorii i praktyki na tle doświadczeń polskich oraz wybranych państw obcych, Warszawa 2010;
M. Grzybowski, System rządów w Rzeczypospolitej Polskiej: charakterystyka i diagnoza wątpliwości. Uwagi wprowadzające, „Przegląd Prawa Konstytucyjnego” 2012, nr 1;
J. Jaskiernia, Parlamentaryzm III RP: aksjologia konstytucyjna a dylematy praktyki ustrojowej, [w:] T. Mołdawa, J. Szymanek, M. Mistygacz (red.), Parlamentarny system rządów. Teoria i praktyka, Warszawa 2012;
J. Szymanek, Elementy racjonalizacji w konstrukcji parlamentarnego systemu rządów: analiza rozwiązań zawartych w Konstytucji RP, [w:] T. Mołdawa, J. Szymanek, M. Mistygacz (red.), Parlamentarny system rządów. Teoria i praktyka, Warszawa 2012;
R. Glajcar, Dwadzieścia pięć lat powszechnych wyborów prezydenckich w Polsce. Potrzeba rewizji?, „Studia Politologiczne” 2016, vol. 42;
B. Szczurowski, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej jako organ czuwający nad przestrzeganiem konstytucji, Warszawa 2016.