Globalizacja (spec. AiDP) 2102-M-D3GLOB-AIDP
Współczesna globalizacja charakteryzuje się dynamicznymi, nieliniowymi przesunięciami na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej i społecznej. Tradycyjna dominacja państwa narodowego poddawana jest ciągłym wyzwaniom ze strony rynków transnarodowych, globalnego społeczeństwa obywatelskiego, integracji regionalnej oraz przesuwających się biegunów władzy geopolitycznej. Aby skutecznie poruszać się w tym złożonym krajobrazie, studenci nauk o polityce i administracji muszą wyjść poza pasywne przyswajanie faktów. Ich zadaniem jest opanowanie zaawansowanego aparatu pojęciowego, zrozumienie historycznych procesów strukturalnych oraz wykształcenie zdolności analitycznych pozwalających na mapowanie współzależności między zjawiskami globalnymi.
Przedmiot ten został zaprojektowany z myślą o budowaniu tych kluczowych kompetencji. Poprzez połączenie wykładów konwersatoryjnych z interaktywnymi warsztatami analitycznymi (Policy Labs), studenci będą badać, jak różne podmioty współpracują, rywalizują i negocjują władzę w zglobalizowanym świecie.
Praktyczny wymiar kursu opiera się na dwóch filarach: Indywidualnej Notatce Decyzyjnej (Individual Policy Memorandum), która uczy strategicznego doradztwa, oraz Zespołowym Projekcie Końcowym (Final Team Project Capstone). Zamiast tradycyjnej, pisanej w odosobnieniu pracy semestralnej, studenci biorą udział w interaktywnej symulacji politycznej połączonej z opracowaniem wspólnego raportu i wzajemną oceną rówieśniczą. Odzwierciedla to realne środowisko operacyjne think-tanków, organów dyplomatycznych i administracji publicznej, zmuszając do dynamicznej współpracy w celu rozwiązywania złożonych kryzysów systemowych.
|
W cyklu 2026Z:
Współczesna globalizacja charakteryzuje się dynamicznymi, nieliniowymi przesunięciami na płaszczyźnie politycznej, gospodarczej i społecznej. Tradycyjna dominacja państwa narodowego poddawana jest ciągłym wyzwaniom ze strony rynków transnarodowych, globalnego społeczeństwa obywatelskiego, integracji regionalnej oraz przesuwających się biegunów władzy geopolitycznej. Aby skutecznie poruszać się w tym złożonym krajobrazie, studenci nauk o polityce i administracji muszą wyjść poza pasywne przyswajanie faktów. Ich zadaniem jest opanowanie zaawansowanego aparatu pojęciowego, zrozumienie historycznych procesów strukturalnych oraz wykształcenie zdolności analitycznych pozwalających na mapowanie współzależności między zjawiskami globalnymi. |
Koordynatorzy przedmiotu
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Wiedza (Knowledge):
• K_W01: Zna kluczowe pojęcia i kategorie z zakresu globalizacji, suwerenności państwowej, władzy politycznej, anarchii oraz współzależności.
• K_W03: Posiada uporządkowaną wiedzę o faktach i procesach kształtujących ład globalny (polityczny wymiar globalizacji, procesy integracji i fragmentacji).
• K_W04: Zna tło historyczne ewolucji systemu globalnego od narodzin nowożytnej suwerenności państwowej (1648) do współczesnej wielobiegunowości.
• K_W05: Zna podstawowe instytucje multilateralne (ONZ, MFW, Bank Światowy, WTO) oraz ich rolę w polityce globalnej i systemie zarządzania kryzysowego.
• K_W09: Zna i rozumie główne podejścia i stanowiska teoretyczne wobec wyzwań o skali globalnej (kryzys klimatyczny, asymetryczne zagrożenia bezpieczeństwa, nierówności systemowe).
Umiejętności (Skills):
• K_U01: Potrafi zidentyfikować kluczowe procesy zachodzące w polityce globalnej oraz wyodrębnić ich strukturalne, polityczne i administracyjne przyczyny.
• K_U03: Potrafi krytycznie zastosować klasyczne i współczesne paradygmaty polityczne (podejście etatystyczne, instytucjonalizm, konstruktywizm, podejście neomarksistowskie) do interpretacji współczesnych kryzysów międzynarodowych.
• K_U04: Potrafi precyzyjnie zaprezentować złożone wyzwania globalne za pomocą zwięzłych pism doradczych (policy briefs/memoranda) oraz w trakcie ustnej debaty i obrony stanowiska.
Kompetencje społeczne (Social Competences):
• K_K03: Jest przygotowany do krytycznej oceny procesów globalizacji oraz potrafi samodzielnie identyfikować i mapować wielopłaszczyznowe powiązania i współzależności między różnymi kryzysami globalnymi (ekonomicznymi, klimatycznymi i politycznymi).
Kryteria oceniania
Ocena końcowa z przedmiotu obliczana jest na podstawie następujących komponentów:
1. Aktywność i uczestnictwo w zajęciach (15%): Bieżąca ocena znajomości lektur, udziału w dyskusjach seminaryjnych oraz pracy podczas laboratoriów. (Weryfikuje: K_W01, K_W05)
2. Indywidualna Notatka Decyzyjna (25%): Profesjonalne pismo doradcze o objętości ok. 1200 słów, adresowane do wybranego decydenta politycznego (np. Ministra Spraw Zagranicznych RP, Szefa agencji ONZ). Student musi zdiagnozować dany proces, wyodrębnić jego strukturalne przyczyny, zastosować competing paradigms do analizy sytuacji i zaproponować oraz uargumentować dwie alternatywne opcje działania. Praca przygotowywana w Tygodniu 5, oddawana w Tygodniu 7. (Weryfikuje: K_U01, K_U03)
3. Prezentacja Wyzwania Globalnego (20%): Indywidualne, 10-minutowe wystąpienie analizujące wybrane wyzwanie globalne (np. kryzys migracyjny, surowcowy) z uwzględnieniem barier instytucjonalnych i podejść politycznych. (Weryfikuje: K_W09, K_U04)
4. Zespołowy Projekt Capstone (40%): Wspólny projekt analityczno-doradczy badający wybrany kryzys globalny. Na ocenę końcową projektu składają się:
o Wspólny raport analityczny (60% oceny z projektu): Opracowanie raportu (4000 słów) mapującego wzajemne interakcje czynników ekonomicznych, społecznych i politycznych wybranego kryzysu globalnego. (Weryfikuje: K_W03, K_W04, K_K03)
o Ustna obrona symulacyjna (30% oceny z projektu): 20-minutowe wystąpienie grupy połączone z odpieraniem pytań ze strony powołanego panelu doradczego (prowadzący oraz studenci jako oponenci). (Weryfikuje: K_U04)
o Wzajemna ocena rówieśnicza (10% oceny z projektu): Poufna ewaluacja wewnątrz zespołu na podstawie jasnych kryteriów (terminowość, rzetelność naukowa, komunikatywność). (Weryfikuje: K_K03)
Praktyki zawodowe
nie
Literatura
Literatura obowiązkowa:
1. Baylis, J., Smith, S., Owens, P. (red.), Globalizacja polityki światowej. Wprowadzenie do stosunków międzynarodowych, Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego (wybrane rozdziały dotyczące ewolucji historycznej, paradygmatów oraz globalnego bezpieczeństwa i ekologii).
2. Heywood, A., Globalistyka. Teoria i praktyka, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN (podstawowy podręcznik systematyzujący instytucje, suwerenność i globalne zarządzanie).
3. Wnuk-Lipiński, E., Świat międzyepoki: Globalizacja, Demokracja, Państwo narodowe, Kraków: Wydawnictwo Znak / Instytut Studiów Politycznych PAN, 2004 (kluczowa pozycja wprowadzająca w strukturalny opis nieliniowej transformacji ładu politycznego).
Literatura uzupełniająca (Monografie i analizy krytyczne):
1. Artus, P., Girard, M-P., Wielki kryzys globalizacji, Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Dialog, 2008.
2. Barber, B.R., Imperium strachu: wojna, terroryzm i demokracja, Warszawa: Muza, 2005.
3. Bauman, Z., Globalizacja. I co z tego dla ludzi wynika, Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 2000.
4. Beck, U., Społeczeństwo ryzyka w drodze do innej nowoczesności, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2004.
5. Beck, U., Władza i przeciwwładza w epoce globalnej: nowa ekonomia polityki światowej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar, 2005.
6. Castells, M., Społeczeństwo sieci, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007 (tom 1 serii Czarna dziura kapitalizmu informacyjnego).
7. Friedman, T., Świat jest płaski. Krótka historia XXI wieku, Warszawa: Rebis, 2006.
8. Giddens, A., Nowoczesność i tożsamość: „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002.
9. Giddens, A., Europa w epoce globalnej, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009.
10. Mandle, J., Globalna sprawiedliwość, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009.
11. Rothert, A., Emergencja rządzenia sieciowego, Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2008.
12. Rothert, A., Dezagregacja polityki, Warszawa: Oficyna Wydawnicza ASPRA-JR, 2010.
13. Scott, J., Władza, Warszawa: Sic!, 2006.
Uwagi
|
W cyklu 2026Z:
Sztuczna inteligencja jest wykorzystywana do wykonywania określonych elementów zadania, a studenci dyskutują nad treściami wygenerowanymi przez sztuczną inteligencję. Ten poziom wymaga krytycznego zaangażowania w treści generowane przez SI oraz oceny ich wyników. Używanie SI jest dozwolone do wykonania określonych zadań, ale każda wygenerowana treść musi być cytowana. |