Polska myśl polityczna 2102-L-Z5PMPO
Celem podstawowym wykłdu jest zapoznanie studentów z rozległą materią odrębnych nurtów i kierunków polskiej myśli politycznej, uwzględniając historyczną różnorodność stylów politycznego myślenia. W oparciu o teksty źródłowe analizie poddane zostaną przemiany podstawowych pojęć i wyobrażeń tworzących ramy politycznych dyskursów w różnych okresach historii Polski, z uwzględnieniem odrębnych tradycji. Ukazanie historycznej dynamiki idei, określenie reguł wyodrębnienia i zróżnicowania. Zajęcia łączą elementy ujęcia chronologicznego z problemowym. Ich ramy wyznacza katalog elementarnych pojęć, stanowiących konieczne i charakterystyczne elementy politycznego dyskursu
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Student potrafi rozpoznawać związki pomiędzy poszczególnymi odmianami i tradycjami polskiej myśli politycznej a ujmowanym w płaszczyźnie historycznej środowiskiem ekonomicznym, społecznym i kulturowym. Potrafi nazywać, identyfikować i charakteryzować podstawowe nurty i tradycje w polskiej myśli politycznej oraz przedstawić ich stanowisko wobec demokracji i społeczeństwa obywatelskiego oraz polityki.
Student wykorzystuje wiedzę na temat tradycji myślenia politycznego do analizy współczesnego dyskursu i natury podziałów politycznych w Polsce oraz ocenia efektywność różnych koncepcji polityki wyrastających z odmiennych nurtów myśli politycznej. Identyfikuje i charakteryzuje dylematy etyczne wyrastające z odmiennych sposobów myślenia o polityce obecnych w polskiej tradycji.
Student jest otwarty na dyskusję na temat różnych tradycji myśli politycznej w Polsce. Zdobywa samodzielnie wiedzę na ten temat i potrafi na ten temat dyskutować.
Kryteria oceniania
Podstawą do wystawienia oceny jest egzamin końcowy.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy
Literatura
1. M. Janion, Niesamowita słowiańszczyzna, Kraków 2006, s. 7 – 34, 213 – 235;
2. A. Wolan, O wolności politycznej, w: 700 lat myśli polskiej. Wiek XVI, Warszawa 1980;
3. J. Tazbir, Reformacja w Polsce, Warszawa 1993, s. 235 – 253;
4. A.M. Fredro, W obronie liberum veto, w: 700 lat myśli polskiej. Wiek XVII, t. 1;
5. W. Smoleński, Przewrót umysłowy w Polsce wieku XVII, Warszawa 1979, s. 396 - 414;
6. Za czy przeciw ustawie rządowej. Antologia, opr. A. Grześkowiak-Krwawicz, Warszawa 1992, s. 161 – 181;
7. I. Węgrzyn, Polskie piekło, Kraków 2005, s. 209 – 220;
8. M. Forycki, Anarchia polska w myśli Oświecenia, Poznań 2004, s. 52 – 87;
9. A. Walicki, Trzy patriotyzmy, Warszawa 1990, s. 10 – 42;
10. W. Heltman, Zasady demokracji polskiej, w: 700 lat myśli polskiej. Filozofia i myśl społeczna w latach 1831- 1864;
11. S. Filipowicz, Romantyzm. Partycypacja euforyczna, w: Człowiek jako obywatel, red. M. Szyszkowska;
12. A. Witkowska, Towiańczycy, Warszawa 1989, s. 19 – 58;
13. M. Głowiński, Rytuał i demagogia, Warszawa 1992, s. 24 – 46;
14. M. Kula, Religiopodobny komunizm, Kraków 2003, s. 116 – 143;
15. M. Mochnacki, Powstanie narodu polskiego, t. 2. , s. 128 – 134, 157 – 168, 234 – 241;
16. C. K. Norwid, Wybór myśli politycznych i społecznych, opr. J. R. Nowak, Kraków 1984, s. 28 – 75;
17. H. Rzewuski, fragmenty pism, w: 700 lat myśli polskiej. Filozofia i myśl społeczna w Polsce w latach 1831 – 1864, s. 712 – 719;
18. J. Szujski, O fałszywej historii jako mistrzyni fałszywej polityki, w: Stańczycy. Antologia myśli społecznej i politycznej konserwatystów krakowskich, opr. M. Król, Warszawa 1985;
19. J. Jedlicki, Jakiej cywilizacji Polacy potrzebują, Poznań 2002, s. 265 – 308;
20. Z. Krasnodębski, Demokracja peryferii, Gdańsk 2003, s. 195 – 229;
21. A. Wierzbicki, Jakiej historii Polacy potrzebują?, „Przegląd Polityczny”, nr. 60/2003;
22. M. Głowiński, Kryzys dyskursu patriotycznego, tamże