Antropologia polityki 2102-L-D4ANPO
Obowiązujący program studiów określa:
– przedmiot jako zajęcia związane z działalnością naukową dla profilu ogólnoakademickiego;
– formę przedmiotu jako konwersatorium;
– liczbę godzin zajęć z przedmiotu na 30 jednostek lekcyjnych;
– liczbę punktów ECTS na 3 (a zatem student powinien poświęcić od 75 do 90 godzin na osiągnięcie efektów kształcenia).
Przedmiot ma pomóc studentom w zrozumieniu rzeczywistości politycznej przez pryzmat problematyki antropologii polityki. Historia dociekań antropologicznych – w dziedzinie sfery tego, co polityczne – ma wzbogacić warsztat teoretyczny studenta. W programie przewidziano zapoznanie studenta z klasycznym dorobkiem tej subdyscypliny. Jednak koncentracja w programie przedmiotu położona jest na kwestie współczesne, związane z symbolami politycznymi, wyobrażeniami politycznymi, nieformalnymi aspektami władzy. Dodatkowo, poruszono problematykę postrzegania władzy, a także jej nieformalnego funkcjonowania, dyskursu elit i o elitach. Klasyczna problematyka subdyscypliny, jak i ta nowsza – związana z antropologią realnego socjalizmu, postkomunizmu i postkolonializmu – ma pomóc w szerszym rozumieniu rzeczywistości politycznej i dać instrumentarium do jej wyjaśniania. Przedmiot ma także sprzyjać umiejętności analitycznego myślenia o procesach społeczno-kulturowych i ich związkach z polityką oraz wzmacniać umiejętności dyskusji, a w niej wychodzenia poza formalne ramy zjawisk politycznych.
|
W cyklu 2024L:
Jak w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). |
W cyklu 2025L:
Jak w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). |
W cyklu 2026L:
Jak w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). |
Założenia (opisowo)
Koordynatorzy przedmiotu
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Ogólnie: w sali lektura monograficzna | W cyklu 2026L: w sali lektura monograficzna | W cyklu 2024L: lektura monograficzna w sali zdalnie | W cyklu 2025L: w sali lektura monograficzna |
Efekty kształcenia
WIEDZA
K_W02. Wyjaśnia funkcjonowanie nieformalnych struktur społecznych w rzeczywistości społeczno-kulturowej i polityczno-gospodarczej, ukazując przykłady zmienności, w tym dostosowywania się tych struktur do transformujących się warunków.
K_W06. Charakteryzuje koncepcje z zakresu antropologii polityki, odnosząc się do odpowiednich badań politologicznych oraz antropologicznych i socjologicznych.
UMIEJĘTNOŚCI
K_U04. Przedstawia i wyjaśnia postawy polityczne ludności zmarginalizowanej; uzasadnia wagę więzi w życiu publicznym.
K_U05. Uzupełnia swoją wiedzę politologiczną poprzez zaznajamianie się z pozycjami naukowymi dotyczącymi antropologii polityki i nieformalnych aspektów władzy; uczestnicząc w dyskusjach oraz realizując projekt badawczy, doskonali umiejętności ważne dla politologa.
K_U06. Wyjaśnia relacje między polityką a zjawiskami społeczno-kulturowymi i społeczno-ekonomicznymi stanowiącymi przedmiot badawczy antropologii polityki.
K_U07. Rozważa funkcjonalność struktur nieformalnych, odwołując się także do różnych systemów aksjonormatywnych.
KOMPETENCJE
K_K01. Aktywnie realizuje zespołowy projekt badawczy, wykorzystując zdobytą wiedzę i umiejętności z zakresu antropologii polityki
Kryteria oceniania
Warunkiem zaliczenia konwersatorium jest obecność (dopuszczalne 2 nieobecności), aktywność podczas zajęć, wykonanie projektu badawczego oraz napisanie sprawdzianu.
Aktywność podczas zajęć jest odnotowywana przez prowadzącego (nota ta jest zależna od poziomu udziału w dyskusji oraz elementach rozmowy nauczającej). Sprawdzian weryfikuje wiedzowe i umiejętnościowe efekty uczenia się. Udział w projekcie weryfikuje nade wszystko umiejętnościowe i społeczne efekty uczenia się.
Materiałem empirycznym do zespołowego projektu badawczego są fragmenty podręcznika szkolnego (lub podręczników) z zakresu któregoś z przedmiotów społecznych lub humanistycznych, który to podręcznik został dopuszczony do użytku szkolnego przez właściwego ministra ds. edukacji (na 3. lub 4. poziomie PRK) w Polsce*. Fragmenty te powinny dotyczyć problematyki związanej z programem niniejszego przedmiotu. Metodą badawczą jest któraś z technik analizy treści lub któraś z technik analizy dyskursu.
* W przypadku Osób Studiujących, dla których językiem ojczystym jest któryś z języków wschodniosłowiańskich, możliwa jest praca w analogicznym zakresie z podręcznikami szkolnymi, które obowiązują lub obowiązywały w nieunijnych państwach sąsiadujących z Polską. Konieczne jest wówczas ustalenie tematu i zakresu materiału empirycznego w konsultacji z prowadzącym.
Pracę badawczą należy projektować z użyciem 4. poziomu korzystania z SI (krytyczna ewaluacja zadań wykonanych przez SI). Sztuczna inteligencja jest wykorzystywana do wykonywania określonych elementów zadania, a studenci (w dobranych zespołach) dyskutują nad treściami wygenerowanymi przez sztuczną inteligencję. Ten poziom wymaga krytycznego zaangażowania w treści generowane przez SI oraz oceny ich wyników. Używanie SI jest dozwolone do wykonania określonych zadań, ale każda wygenerowana treść musi być cytowana.
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy
Literatura
Szczegółowo podana przy zakresie tematów.
Polskojęzyczne publikacje generalnie dotyczące przedmiotu a warte przeczytania to:
• W. Dohnal, Antropologiczne koncepcje plemienia. Studium z historii antropologii brytyjskiej, Poznań 2001.
• W. Dohnal, Od polityki pierwotnej do postpolityki. Z dziejów anglosaskiej antropologii politycznej, Poznań 2013.
• C. Geertz, Wiedza lokalna. Dalsze eseje z zakresu antropologii interpretatywnej, Kraków 2005.
• M. Hammersley, P. Atkinson, Metody badań terenowych, Poznań 2000.
• M. Herzfeld, Antropologia. Praktykowanie teorii w kulturze i społeczeństwie, Kraków 2004.
• D. Kertzer, Rytuał, polityka, władza, Warszawa 2010.
• T. Lewellen, Antropologia polityczna. Wprowadzenie, Kraków bdw.
• A. Mączak, Nierówna przyjaźń. Układy klientalne w perspektywie historycznej, Wrocław 2003.
• Mity, symbole i rytuały we współczesnej polityce, red. B. Szklarski, Warszawa 2008.
Literatura z podejściami do analizy dyskursu (część pozycji jest czysto metodologiczna, część – to analizy autorów poprzedzone przedstawieniem metodologii):
• L.M. Ahearn, Antropologia lingwistyczna. Wprowadzenie, Kraków 2013.
• Analiza dyskursu w socjologii i dla socjologii, red. A. Horolets, Toruń 2008.
• A. Duszak, Dyskurs w badaniach kontekstu społecznego, w: Pragmatyka, retoryka, argumentacja. Obrazy języka i dyskursu w naukach humanistycznych, Kraków 2014.
• Dyskurs elit symbolicznych. Próba diagnozy, red. M. Czyżewski, K. Franczak, M. Nowicka, J. Stachowiak, Warszawa 2014.
• Dyskurs jako struktura i proces, red. T.A. van Dijk, Warszawa 2001.
• A. Horolets, Obrazy Europy w polskim dyskursie publicznym, Kraków 2006.
• D. Howarth, Dyskurs, Warszawa 2008.
• Jakościowa analiza dyskursu w naukach społecznych, red. M. Krzyżanowski, R. Wodak, Warszawa 2011.
• Krytyczna analiza dyskursu: interdyscyplinarne podejście do komunikacji społecznej, red. A. Duszak, N. Fairclough, Kraków 2008.
• J.J. Matuszewska, Trzy światy. Modele polityki zagranicznej Unii Europejskiej, Stanów Zjednoczonych i Rosji w perspektywie analizy komparatystyczno-dyskursywnej, Warszawa 2010.
• T. Rapley, Analiza konwersacji, dyskursu i dokumentów, Warszawa 2010,
• Rytualny chaos. Studium dyskursu publicznego, red. M. Czyżewski, S. Kowalski, A. Piotrowski, Warszawa 2010.
• A. Zamarajewa, W poszukiwaniu utraconych obrazów. Nostalgia postsowiecka w polityce symbolicznej Rosji (2000–2008), Warszawa 2014, http://rcin.org.pl/Content/50806/WA004_70020_PED112_Zamarajewa-W-poszuki_0000.pdf?handler=pdf
|
W cyklu 2024L:
Szczegółowo podana przy zakresie tematów w informacjach wspólnych dla wszystkich grup. Polskojęzyczne publikacje generalnie dotyczące przedmiotu a warte przeczytania podane w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). |
W cyklu 2025L:
Szczegółowo podana przy zakresie tematów w informacjach wspólnych dla wszystkich grup. Polskojęzyczne publikacje generalnie dotyczące przedmiotu a warte przeczytania, podane w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). Tam również podana literatura dotycząca analizy dyskursu. |
W cyklu 2026L:
Szczegółowo podana przy zakresie tematów w informacjach wspólnych dla wszystkich grup. Polskojęzyczne publikacje generalnie dotyczące przedmiotu a warte przeczytania, podane w podstawowych informacjach o przedmiocie (niezależnie od cyklu). Tam również podana literatura dotycząca analizy dyskursu. |
Uwagi
|
W cyklu 2024L:
Poniżej literatura z podejściami do analizy dyskursu. Oczywiście nie trzeba wszystkiego czytać, można jedną rzecz, z której wybierzecie potrzebne Wam do realizacji badań podejście. Część pozycji jest czysto metodologiczna, część – to analizy autorów poprzedzone przedstawieniem metodologii. 1. L.M. Ahearn, Antropologia lingwistyczna. Wprowadzenie, Kraków 2013. Oto próbki takiej analizy dyskursu w tematyce politologicznej wykonane – na niewiele większej objętości niż ta wymagana od Was – przez osoby, które były w momencie badań w podobnym do Was wieku: • B. Kapinos, Wizerunek Ukrainy i Ukraińców w polskim dyskursie publicznym, „Społeczeństwo i Polityka” 2012, nr 2. |
W cyklu 2025L:
Oto próbki prac wykonanych z wykorzystaniem analizy treści / analizy dyskursu w tematyce politologicznej wykonane przez osoby studiujące w związku z realizowanym programem studiów politologicznych: • B. Kapinos, Wizerunek Ukrainy i Ukraińców w polskim dyskursie publicznym, „Społeczeństwo i Polityka” 2012, nr 2. |
W cyklu 2026L:
Oto próbki prac wykonanych z wykorzystaniem analizy treści / analizy dyskursu w tematyce politologicznej wykonane przez osoby studiujące w związku z realizowanym programem studiów politologicznych: • B. Kapinos, Wizerunek Ukrainy i Ukraińców w polskim dyskursie publicznym, „Społeczeństwo i Polityka” 2012, nr 2. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: