Społeczna percepcja zagrożeń 2102-BW-M-Z1SPPZ
Przedmiot realizowany jest w formie 4 spotkań (łącznie 18 godz. dydaktycznych) wykładowo-warsztatowych.
1. Definicje i typologie zagrożeń - od bezpieczeństwa militarnego do społecznego; Psychologiczne aspekty percepcji zagrożeń; Metodologia badań społecznych nad percepcją zagrożeń.
2. Społeczna percepcja zagrożeń w świetle badań empirycznych; Kultura polityczna i demokracja jako konteksty bezpieczeństwa; Kapitał społeczny i zaufanie wobec instytucji bezpieczeństwa (ujęcie teoretyczne i empiryczne, wraz z elementami ochrony ludności).
3. Rola mediów w kreowaniu obrazu zagrożeń; Dezinformacja, fake news i panika moralna (gra symulacyjna w wariancie skróconym lub jako analiza materiałowa - zależnie od czasu); Społeczna percepcja terroryzmu i kryzysów bezpieczeństwa; Komunikacja kryzysowa i reakcje społeczne na zagrożenia oraz nowe paradygmaty i wyzwania bezpieczeństwa XXI wieku.
4. Prezentacje badawczych projektów studenckich
Nakład pracy studenta: łącznie 75 godzin (3 ECTS)
• Udział w zajęciach: 18 h
• Konsultacje i dyżury dydaktyczne: 5 h
• Praca własna - studiowanie literatury i przygotowanie do zajęć: 22 h
• Realizacja zadania praktycznego (projekt badawczy, analiza danych, przygotowanie prezentacji): 30 h
WYKŁAD 1
1.1. Definicje i typologie zagrożeń - od bezpieczeństwa militarnego do społecznego.
Pojęcia bezpieczeństwa i zagrożenia; podejście wąskie i szerokie do bezpieczeństwa; typologie zagrożeń (źródło, zasięg, skala, sfera oddziaływania).
• W. Fehler, Współczesne bezpieczeństwo, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2003, s. 10-24.
• B. Wiśniewski, S. Zalewski, Bezpieczeństwo wewnętrzne RP w ujęciu systemowym zadań administracji publicznej, Bielsko-Biała 2006, 9-43.
• S. Sulowski, O nowym paradygmacie bezpieczeństwa w erze globalizacji, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, S. Sulowski, M. Brzeziński (red.), Elipsa, Warszawa 2009, s. 11-21.
• M. Brzeziński, Kategorie bezpieczeństwa, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, S. Sulowski, M. Brzeziński (red.), Elipsa, Warszawa 2009, s. 22-32.
• M. Brzeziński, Rodzaje bezpieczeństwa państwa, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, S. Sulowski, M. Brzeziński (red.), Elipsa, Warszawa 2009, s. 33-43.
1.2. Psychologiczne aspekty percepcji zagrożeń
Poczucie bezpieczeństwa jako potrzeba psychologiczna; psychologia poznawcza ryzyka (Slovic, Kahneman, Fischhoff); heurystyki dostępności i reprezentatywności; czynniki wzmacniające i osłabiające poczucie bezpieczeństwa.
• E. M. Marciniak, Psychologiczne aspekty bezpieczeństwa, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, red. S. Sulowski, M. Brzeziński, Elipsa, Warszawa 2009, s. 56-66.
• J. Wolanin, Bezpieczeństwo i ryzyko a polityka, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, red. S. Sulowski, M. Brzeziński, Warszawa 2010, s. 44-55.
• M. Leszczyński, Bezpieczeństwo społeczne jako składnik bezpieczeństwa narodowego, [w:] Metodologia badań bezpieczeństwa narodowego, P. Sienkiewicz, M. Marszałek, H. Świeboda (red.), Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2010, s. 31-37.
• M. Malec, Percepcja bezpieczeństwa: definicje, wymiary, paradygmaty, Ministerstwo Obrony Narodowej. Departament Polityki Obronnej, Warszawa 2006, s. 8-49.
1.3. Metodologia badań społecznych nad percepcją zagrożeń
Fazy procesu badawczego; metody ilościowe i jakościowe badania percepcji zagrożeń (ankieta, eksperyment, wywiad indywidualny i grupowy, analiza treści i dyskursu, etnografia, dzienniki i pamiętniki); dobór metod do problemu badawczego.
• C. Frankfort-Nachmias, D. Nachmias, Metody badawcze w naukach społecznych, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 2001, s. 16-88.
• M. Sułek, Bezpieczeństwo narodowe jako kategoria relacyjna - koncepcja metody badań, [w:] Metodologia badań bezpieczeństwa narodowego, P. Sienkiewicz, M. Marszałek, H. Świeboda (red.), Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2010, s. 39-46.
• A. Chodubski, Wstęp do badań politologicznych, Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, Gdańsk 2004, s. 114-132.
• S. Nowak, Metodologia badań społecznych, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006, s. 448-455.
WYKŁAD 2
2.1. Społeczna percepcja zagrożeń w świetle badań empirycznych.
Analiza danych empirycznych: ocena sytuacji społeczno-politycznej w kraju (nastroje społeczne, poczucie podziału społecznego), ocena bieżących wydarzeń (tematy dominujące w rozmowach Polaków), ocena polityki międzynarodowej (stosunek do rozszerzenia UE, migracji, sytuacji bezpieczeństwa) na podstawie badań m.in. CBOS i Eurobarometru, innych ośrodków badawczych.
• Bieżące komunikaty CBOS dotyczące ocen sytuacji w kraju i wydarzeń bieżących.
• Bieżące publikacje Eurobarometr (Komisja Europejska) dot. bezpieczeństwa, postrzegania UE, rozszerzenia i migracji
2.2. Kultura polityczna i demokracja jako konteksty bezpieczeństwa
Pojęcie i typologia kultury politycznej (Almond, Verba: kultura parafialna, poddańcza, uczestnicząca, obywatelska); tradycje kultury politycznej w Polsce na tle historycznym; relacja kultury politycznej do postaw wobec zagrożeń i instytucji bezpieczeństwa.
• J. Garlicki, A. Noga-Bogomilski, Kultura polityczna w społeczeństwie demokratycznym, Oficyna Wydawnicza ASPRA, Warszawa 2004, s. 11-75.
• J. Garlicki, Kultura polityczna młodzieży studenckiej, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1991, s. 11-39.
• Z. Blok, O polityczności, polityce i politologii, Wydawnictwo Naukowe Wydziału nauk Politycznych i Dziennikarstwa Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, Poznań 2009, s. 87-120.
• J. Piwowarski, Nauki o bezpieczeństwie. Zagadnienia elementarne, Kraków 2017, Rozdział 2. Kulturowe (kulturalistyczne) narzędzia przeciwdziałania zagrożeniom, s. 83-102.
2.3. Kapitał społeczny i zaufanie wobec instytucji bezpieczeństwa
Ujęcia teoretyczne kapitału społecznego (Bourdieu, Coleman, Putnam - kapitał spajający i pomostowy, Fukuyama); zaufanie do instytucji bezpieczeństwa jako czynnik odporności społecznej (resilience). Część praktyczna: elementy ochrony ludności na podstawie rządowego „Poradnika Bezpieczeństwa” (sygnały alarmowe, ewakuacja, schronienia, zapasy domowe, pierwsza pomoc). Diagnoza empiryczna kapitału społecznego i zaufania w Polsce na tle europejskim (Diagnoza Społeczna); ubóstwo, nierówności i wykluczenie społeczne jako źródła poczucia zagrożeń; młodzież wobec zagrożeń współczesności jako odrębna kategoria analizy pokoleniowej.
• R. Putnam, Demokracja w działaniu, Społeczny Instytut Wydawniczy ZNAK, Kraków 1995, Rozdział 4.
• Poradnik Bezpieczeństwa, MON, MSWiA, Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, dostęp: https://www.gov.pl/attachment/9356d407-b74b-4219-8f2f-d80294b3bd16
• J. Czapiński, Kapitał społeczny, [w:] Diagnoza społeczna 2015. Warunki i jakość życia Polaków, red. J. Czapiński, T. Panek, Rada Monitoringu Społecznego, Warszawa 2015, s. 16-26.
• P. Rabiej, K. Ciesiołkiewicz, Młodzież a bezpieczeństwo państwa. Społeczne uwarunkowania podatności na radykalizację w świetle raportu „Diagnoza Młodzieży 2026”, Terroryzm - studia, analizy, prewencja, 2026, nr 9: 175-189, dostęp: https://ejournals.eu/czasopismo/terroryzm/artykul/mlodziez-a-bezpieczenstwo-panstwa-spoleczne-uwarunkowania-podatnosci-na-radykalizacje-w-swietle-raportu-diagnoza-mlodziezy-2026.
WYKŁAD 3
3.1. Rola mediów w kreowaniu obrazu zagrożeń
Mechanizmy selekcji i wzmacniania zagrożeń przez media; „efekt strachu”; media tradycyjne a media społecznościowe w komunikowaniu ryzyka.
• M. Filar, Rola mediów w kreowaniu zagrożeń i sprzyjaniu populizmowi, Archiwum Kryminologii Tom XXIX-XXX, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2009, s. 489-493, dostęp: https://czasopisma.inp.pan.pl/index.php/ak/article/download/275/filar_rola_mediow_w_kreowaniu__2007-2008AL.pdf/1172.
• P. Sienkiewicz, Media kształtujące społeczne wzburzenie, [w:] Media a opinie i postawy społeczne, Z. Pucek, J. Bierówka (red.), Krakowskie Towarzystwo Edukacyjne - Oficyna Wydawnicza AFM, Kraków 2011, s. 11-23.
• Prajzner, Media i bezpieczeństwo. Pośrednie i bezpośrednie oddziaływania. Opis zjawiska i systematyzacja terminów, Rocznik Bezpieczeństwa Międzynarodowego, Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu, Wrocław 2007, s. 190-201.
• P. Kocoń, Zastosowanie monitoringu mediów w badaniu stanu bezpieczeństwa narodowego, [w:] Metodologia badań bezpieczeństwa narodowego, P. Sienkiewicz, M. Marszałek, H. Świeboda (red.), Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2010, s. 234-241.
3.2. Dezinformacja, fake news i panika moralna / gra symulacyjna (w zależności od liczby uczestników zajęć)
Mechanizmy rozprzestrzeniania dezinformacji; panika moralna jako zjawisko społeczne; weryfikacja informacji i rola instytucji przeciwdziałających dezinformacji. Część warsztatowa: gra symulacyjna, ilustrująca empirycznie mechanizmy powstawania i rozpoznawania dezinformacji w warunkach niepewności oraz strategie obrony grupy przed manipulacją informacyjną.
• L. Bełza, Główne zagrożenia w obecnym i przyszłym środowisku bezpieczeństwa pozamilitarnego, Bezpieczeństwo Narodowe, s. 121-138, dostęp: https://www.bbn.gov.pl/download/1/7812/Glowne_zagrozenia_w_obecnym_i_przyszlym_srodowisku_bezpieczenstwa_pozamilitarneg.pdf.
• P. Stankiewicz, Ryzyko i konflikt. Strategie zarządzania konfliktami technologicznymi w Polsce, Instytut Socjologii UMK, Toruń 2008, rozdz. I, s. 22-68.
• Fundacja Patrz Szerzej, Załoga - instrukcja dla prowadzących i instrukcja dla graczy (materiał do gry symulacyjnej ew. wykorzystywanej na zajęciach).
3.3. Społeczna percepcja terroryzmu i kryzysów bezpieczeństwa
Terroryzm jako zjawisko komunikacyjne; wpływ zamachów na poczucie bezpieczeństwa; społeczne mechanizmy reagowania na kryzysy bezpieczeństwa.
• K. Kozłowski, Terroryzm jako zagrożenie państwa, [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, red. S. Sulowski, M. Brzeziński, Elipsa, Warszawa 2009, s. 298-311.
• E. Lichocki, Cyberterroryzm a bezpieczeństwo teleinformatyczne Polski, [w:] Metodologia badań bezpieczeństwa narodowego, P. Sienkiewicz, M. Marszałek, H. Świeboda (red.), Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2010, s. 214-223.
• R. Borkowski, Kontrterroryzm i antyterroryzm (aspekty teoretyczne i praktyczne), [w:] Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka, Kraków 2016, s. 39-51, dostęp: https://bazhum.muzhp.pl/media/texts/bezpieczenstwo-teoria-i-praktyka-czasopismo-krakowskiej-szkoy-wyzszej-im-andrzeja-frycza-modrzewskiego/2016-tom-10-numer-3/bezpieczenstwo_teoria_i_praktyka_czasopismo_krakowskiej_szkoly_wyzszej_im_andrzeja_frycza_modrzewskiego-r2016-t10-n3-s39-49.pdf.
• Aktualne raporty i badania społeczne, w tym CBOS, Eurobarometr.
3.4. Komunikacja kryzysowa i reakcje społeczne na zagrożenia oraz nowe paradygmaty i wyzwania bezpieczeństwa XXI wieku
Zasady skutecznej komunikacji kryzysowej; systemy ostrzegania (RCB, RSO); reakcje społeczne na komunikaty alarmowe. Perspektywa nowych paradygmatów bezpieczeństwa (szkoła kopenhaska, human security) oraz przyszłych wyzwań, w tym zagrożeń technologicznych, ekologicznych i klimatycznych.
• A. Sekściński, Polityczne uwarunkowania bezpieczeństwa wewnętrznego Polski w XXI wieku, [w:] Metodologia badań bezpieczeństwa narodowego, P. Sienkiewicz, M. Marszałek, H. Świeboda (red.), Akademia Obrony Narodowej, Warszawa 2010, s. 47-56.
• K. P. Marczuk, Bezpieczeństwo wewnętrzne w poszerzonej agendzie studiów nad bezpieczeństwem (szkoła kopenhaska i human security), [w:] Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, red. S. Sulowski, M. Brzeziński, Elipsa, Warszawa 2009, s. 66-79.
• T. Aleksandrowicz, Mechanizmy ataku informacyjnego. Skuteczność przeciwdziałania, Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie, Wyższa Szkoła Policji w Szczytnie, 11-33, dostęp: https://repozytorium.uwb.edu.pl/jspui/bitstream/11320/13821/1/T_Aleksandrowicz_Mechanizmy_ataku_informacyjnego.pdf.
• T. Sasińska-Klas, Ryzyko, sytuacje kryzysowe - jak komunikować skutecznie o zagrożeniach?, [w:] Komunikowanie o bezpieczeństwie: medialny obraz zagrożeń, W. Świerczyńska-Głownia, T. Sławińska, M. Hodalska, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2016, s. 55-70, dostęp: https://ruj.uj.edu.pl/server/api/core/bitstreams/ca77ce7d-be87-42d5-9fc9-d0854c63eede/content.
• W. Kitler, Podstawowa terminologia zarządzania kryzysowego, [w:] Zarządzanie kryzysowe w sytuacji klęski żywiołowej, red. M. Zdziech, „Zeszyty Problemowe Towarzystwa Wiedzy Obronnej” 2006, nr 1(45), 22-41.
WYKŁAD 4
Prezentacje i analiza badawczych projektów studenckich
|
W cyklu 2025Z:
Przedmiot Społeczna percepcja zagrożeń obejmuje zagadnienia dotyczące funkcji i roli badań społecznych w procesie identyfikacji i weryfikacji zagrożeń stojących przed społeczeństwem polskim. W warstwie teoretycznej odnosi się on do poznania założeń metodologicznych podstawowych metod i technik wykorzystywanych w empirycznej analizie zagrożeń. W sferze kognitywnej akcent położony jest na kształtowanie zdolności do wyjaśniania mechanizmów kreowania komunikacji społecznej, selekcjonowania i strukturyzowania i interpretacji materiału źródłowego, a także formułowania hipotez i problemów badawczych oraz ich weryfikację w oparciu o materiał źródłowy. Treści programowe zawierają także wymiar praktyczny, stąd w toku jego realizacji studenci uczą się tworzenia oraz analizy i interpretacji wyników badań empirycznych ilustrujących społeczną recepcję zagrożeń stojących przed Polską w XXI wieku. |
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025Z: | W cyklu 2026Z: |
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty uczenia się
Wiedza
EK1 (K_W02) - rekonstruuje i klasyfikuje, w stopniu pogłębionym, różne rodzaje więzi społecznych istotnych dla bezpieczeństwa człowieka i grup oraz identyfikuje towarzyszące im zagrożenia i procesy społeczne. Metoda dydaktyczna: wykład, dyskusja.
EK2 (K_W03) - syntetyzuje, w stopniu pogłębionym, wiedzę o normach i regułach rządzących społeczną percepcją w strukturach i instytucjach oraz objaśnia mechanizmy kreowania i utrzymania porządku społecznego, politycznego i gospodarczego. Metoda dydaktyczna: wykład, analiza przypadków.
EK3 (K_W04) - integruje, w stopniu pogłębionym, wiedzę interdyscyplinarną (psychologiczną, prawną) dotyczącą instytucji i mechanizmów przeciwdziałania zagrożeniom i kryzysom we współczesnym państwie. Metoda dydaktyczna: wykład, warsztat praktyczny.
EK4 (K_W04) - prognozuje, w stopniu pogłębionym, skutki zjawisk związanych z zarządzaniem postrzeganiem zagrożeń jako mechanizmem przeciwdziałania zagrożeniom dla funkcjonowania państwa i społeczeństwa. Metoda dydaktyczna: wykład, studium przypadku.
Umiejętności
EK5 (K_U01) - konstruuje pogłębioną analizę wzajemnych relacji i zależności między zagrożeniami a zjawiskami społecznymi i politycznymi rozmaitej natury. Metoda dydaktyczna: dyskusja, analiza danych empirycznych.
EK6 (K_U02) - modeluje sytuacje kryzysowe i ocenia poziom zagrożenia dla jednostki, społeczeństwa i państwa na podstawie zebranych danych. Metoda dydaktyczna: analiza przypadków, ćwiczenia.
EK7 (K_U02) - projektuje i przeprowadza badanie społeczne (sonda, wywiad, ankieta) weryfikujące percepcję wybranego zagrożenia, z krytyczną oceną zastosowanych metod badawczych. Metoda dydaktyczna: projekt badawczy (zadanie praktyczne).
Kompetencje społeczne
EK8 (K_K01) - samodzielnie planuje priorytety realizacji zadań badawczych z zakresu społecznej percepcji zagrożeń, zachowując rzetelność metodologiczną. Metoda dydaktyczna: praca w grupach, projekt badawczy.
EK9 (K_K02) - zarządza pracą zespołu projektowego, inicjuje działania badawcze i ponosi odpowiedzialność za prognozowanie społecznych, politycznych, prawnych i ekonomicznych skutków realizowanego projektu. Metoda dydaktyczna: projekt badawczy, prezentacja.
Kryteria oceniania
1) Wymogi formalne
Dopuszczalna jest maksymalnie 1 nieobecność nieusprawiedliwiona w semestrze (nieobecność można usprawiedliwić zwolnieniem lekarskim). Sama obecność nie jest punktowana i nie wpływa na wysokość oceny końcowej. Nieobecności przekraczające limit należy odpracować poprzez pisemne opracowanie zagadnień z opuszczonych zajęć, przekazane prowadzącemu w formie elektronicznej.
Ocenę pozytywną można otrzymać po osiągnięciu, co najmniej w stopniu minimalnym, wszystkich efektów uczenia się, zgodnie z podstawą oceny końcowej.
Studenci, którzy mają trudność w publicznym zabieraniu głosu, mają możliwość zaliczenia komponentu aktywności w formie równoważnej tj. poprzez krótkie pisemne komentarze do lektur przesyłane prowadzącemu po zajęciach.
Raport, prezentacja i materiały z zadania praktycznego muszą być przygotowane samodzielnie przez zespół projektowy, z poszanowaniem praw autorskich i zasad rzetelności naukowej, a także przekazane prowadzącemu po zajęciach w wersji elektronicznej.
2) Podstawa oceny końcowej (maksymalna liczba punktów: 15 pkt)
Na ocenę końcową składają się wyłącznie trzy mierzalne komponenty:
1. Aktywność na zajęciach: merytoryczny udział w dyskusji na wykładach oraz w ćwiczeniach warsztatowych (EK1, EK2, EK5, EK6) - 0-5 pkt (33%)
0 pkt - brak udziału;
1-2 pkt - udział sporadyczny;
3-4 pkt - regularny, merytoryczny udział;
5 pkt - regularny udział wnoszący istotną wartość merytoryczną
2. Ocena grupy: każdy student ocenia prezentacje projektów pozostałych grup w ankiecie ewaluacyjnej wg jawnych kryteriów (trafność metodologiczna, jakość wniosków, komunikatywność prezentacji). Wynik grupy to średnia z ankiet (EK1, EK2, EK5, EK6, EK8) - 1-5 pkt (33%)
3. Ocena prowadzącego w zakresie rzetelności metodologicznej projektu badawczego, jakości analizy danych oraz poprawności wniosków i sposobu ich prezentacji (EK1, EK3, EK4, EK5, EK6, EK7, EK9) - 0-5 pkt (34%)
Skala ocen
• 0-7 pkt: 2,0 (niedostateczny)
• 8 pkt: 3,0 (dostateczny)
• 9-10 pkt: 3,5 (dostateczny plus)
• 11-12 pkt: 4,0 (dobry)
• 13 pkt: 4,5 (dobry plus)
• 14-15 pkt: 5,0 (bardzo dobry)
3) Określenie dopuszczalnego poziomu stosowania SI
(zgodnie z uchwałą nr 75 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 11 września 2026 r. w sprawie wytycznych dotyczących korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia oraz uchwałą nr 29/2025 Rady Dydaktycznej z dnia 7 maja 2025 r. w sprawie szczegółowych zasad korzystania z narzędzi sztucznej inteligencji w procesie kształcenia) dopuszcza się korzystanie z narzędzi sztucznej inteligencji na poziomie 2 tj. generowania pomysłów i tworzenia struktury przez SI. Narzędzia SI mogą być wykorzystywane wyłącznie pomocniczo na etapie przygotowania prezentacji lub wyboru zagadnienia m.in. do przeprowadzenia burzy mózgów, stworzenia struktury i generowania pomysłów na udoskonalenie pracy. W ostatecznej wersji pracy nie mogą się znaleźć żadne treści wygenerowane przez sztuczną inteligencję.
Literatura
1. W. Fehler, Współczesne bezpieczeństwo, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2003.
2. B. Wiśniewski, S. Zalewski, Bezpieczeństwo wewnętrzne RP w ujęciu systemowym i zadań administracji publicznej, Bielsko-Biała 2006.
3. M. Malec, Percepcja bezpieczeństwa: definicje, wymiary, paradygmaty, Ministerstwo Obrony Narodowej. Departament Polityki Obronnej, Warszawa 2006.
4. S. Sulowski, M. Brzeziński (red.), Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia, Elipsa, Warszawa 2009.
5. Aktualne raporty i badania: CBOS, Eurobarometr, Diagnoza Społeczna, Stowarzyszenie Klon/Jawor.
6. Poradnik Bezpieczeństwa, MON, MSWiA, Rządowe Centrum Bezpieczeństwa, dostęp: https://www.gov.pl/attachment/9356d407-b74b-4219-8f2f-d80294b3bd16
|
W cyklu 2025Z:
• A. Bańka, K. Popiołek, Kryzysy, katastrofy, kataklizmy w kontekście narastania zagrożeń, Poznań : Stowarzyszenie Psychologia i Architektura, 2007 • J. Garlicki, Społeczne determinanty zmian w postrzeganiu demokracji w trakcie procesu transformacji systemu w Polsce, [w:] Społeczne uwarunkowania procesu transformacji systemowej w Polsce, „Studia Politologiczne” vol. 11, Warszawa 2007, s. 11-41.[artykuł dostępny w Internecie:http://oapuw.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=188:jan-garlicki-qspoeczne-determinanty-zmian-w-postrzeganiu-demokracji-w-trakcie-procesu-transformacji-systemu-w-polsceq-studia-politologiczne-vol-11&catid=148:spoeczestwo-obywatelskie&Itemid=54 • K. P. Marczuk, Bezpieczeństwo wewnętrzne w poszerzonej agendzie studiów na bezpieczeństwem (szkoła kopenhaska i human security), [w]: S. Sulowski, M. Brzeziński (red.), Bezpieczeństwo wewnętrzne państwa. Wybrane zagadnienia , Elipsa, Warszawa, 2009, s. 66 - 79 |
W cyklu 2026Z:
1. W. Fehler, Współczesne bezpieczeństwo, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2003. |