Project evaluation 2100-SPP-L-D6PREV
Przedmiot Ewaluacja projektu stanowi wprowadzenie do problematyki ewaluacji jako odrębnego, wyspecjalizowanego obszaru badań i praktyki w naukach społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem politologii, polityk publicznych oraz projektów społecznych. Jego zasadniczym celem jest zapoznanie studentów z istotą ewaluacji rozumianej jako systematyczny, metodyczny i oparty na kryteriach proces badania wartości i jakości projektów, programów oraz interwencji publicznych.
W ramach zajęć ewaluacja prezentowana jest nie jako intuicyjna lub subiektywna ocena, lecz jako proces badawczy, który łączy analizę empiryczną z elementem wartościowania. Studenci uczą się rozumieć, że ewaluacja różni się zarówno od potocznego oceniania, jak i od badań naukowych, monitoringu czy audytu: jej celem nie jest wyłącznie opis rzeczywistości ani kontrola zgodności z procedurami, lecz wydanie uzasadnionego sądu o wartości projektu w odniesieniu do wcześniej zdefiniowanych kryteriów oraz wsparcie procesów decyzyjnych.
Pierwsza część przedmiotu poświęcona jest teoretycznym podstawom ewaluacji. Omawiane są geneza i rozwój ewaluacji w naukach społecznych, podstawowe definicje, cele oraz funkcje ewaluacji, a także jej miejsce w zarządzaniu publicznym i projektowym. Studenci zapoznają się z kluczowymi pojęciami, takimi jak przedmiot ewaluacji (ewaluandum), kryteria ewaluacyjne, pytania ewaluacyjne, interesariusze procesu ewaluacyjnego oraz wykorzystanie wyników ewaluacji. Szczególny nacisk kładziony jest na rozróżnienie między funkcją formatywną (doskonalącą) a funkcją sumatywną (podsumowującą) oraz na konsekwencje wyboru określonego typu ewaluacji dla całego procesu badawczego.
Druga część zajęć koncentruje się na rodzajach i kryteriach ewaluacji. Studenci poznają podziały ewaluacji ze względu na moment jej realizacji (ex ante, w trakcie realizacji, ex post), funkcję, a także przedmiot i zakres analizy. Szczegółowo omawiane są kryteria ewaluacyjne stosowane w praktyce krajowej i międzynarodowej, w tym kryteria takie jak trafność, skuteczność, efektywność (ekonomiczność), użyteczność, wpływ oraz trwałość. Analizowane są również relacje i napięcia pomiędzy tymi kryteriami, pokazujące, że wysoka skuteczność projektu nie zawsze oznacza jego wysoką użyteczność społecznej ani efektywność kosztową.
Istotnym elementem przedmiotu jest metodologia badań ewaluacyjnych. Studenci uczą się, w jaki sposób projektować proces ewaluacji: od definiowania celu i zakresu badania, poprzez formułowanie pytań ewaluacyjnych i dobór kryteriów, aż po wybór metod i narzędzi badawczych. Omawiane są zarówno metody jakościowe (analiza dokumentów, wywiady, grupy fokusowe, obserwacja, studium przypadku), jak i metody ilościowe (ankiety, analiza danych zastanych, wskaźniki), a także podejścia mieszane, charakterystyczne dla współczesnej praktyki ewaluacyjnej w naukach społecznych. Studenci poznają ograniczenia poszczególnych metod oraz uczą się dopasowywać je do celów i kontekstu badania.
Kolejna część zajęć poświęcona jest praktycznemu wymiarowi ewaluacji projektów. Na podstawie przykładów rzeczywistych projektów społecznych i publicznych analizowane są raporty ewaluacyjne, sposoby interpretacji wyników oraz ich wykorzystanie w podejmowaniu decyzji. Studenci uczą się, jak przygotować prosty plan ewaluacji własnego projektu, jak unikać najczęstszych błędów ewaluacyjnych oraz jak formułować wnioski i rekomendacje w sposób użyteczny dla decydentów i interesariuszy.
Przedmiot ma na celu nie tylko przekazanie wiedzy teoretycznej, lecz także rozwijanie umiejętności analitycznych i krytycznych, niezbędnych w pracy politologa, analityka polityk publicznych czy osoby realizującej projekty społeczne. Ewaluacja przedstawiana jest jako narzędzie refleksji nad skutecznością działań publicznych, odpowiedzialności za wydatkowanie środków oraz realnego wpływu interwencji na beneficjentów i otoczenie społeczne.
Po ukończeniu przedmiotu student rozumie istotę ewaluacji w naukach społecznych, potrafi odróżnić ją od innych form oceny działań oraz dysponuje podstawowymi narzędziami pozwalającymi na samodzielne zaplanowanie i przeprowadzenie prostej ewaluacji projektu.
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Wiedza (W)
Student:
1. zna podstawowe pojęcia, cele i funkcje ewaluacji projektów w naukach społecznych;
2. rozróżnia ewaluację od monitoringu, audytu, badań naukowych oraz potocznej oceny;
3. zna rodzaje ewaluacji oraz ich zastosowanie w cyklu życia projektu;
4. zna kluczowe kryteria ewaluacyjne stosowane w ocenie projektów społecznych i publicznych;
5. zna podstawowe metody i narzędzia badań ewaluacyjnych.
Umiejętności (U)
Student potrafi:
1. formułować cele i pytania ewaluacyjne adekwatne do charakteru projektu;
2. dobierać kryteria, metody i narzędzia badawcze do prostych badań ewaluacyjnych;
3. analizować i interpretować wyniki ewaluacji projektów społecznych;
4. oceniać skuteczność, użyteczność i efektywność projektu w odniesieniu do jego celów;
5. przygotować podstawowy plan ewaluacji własnego projektu.
Kompetencje społeczne (K)
Student:
1. jest świadomy znaczenia ewaluacji dla jakości działań publicznych i społecznych;
2. wykazuje gotowość do krytycznej refleksji nad rezultatami realizowanych projektów;
3. rozumie odpowiedzialność związaną z oceną projektów finansowanych ze środków publicznych;
4. potrafi współpracować z innymi uczestnikami procesu ewaluacyjnego;
5. docenia znaczenie wykorzystywania wyników ewaluacji w podejmowaniu decyzji.
Kryteria oceniania
Zaliczenie przedmiotu odbywa się na podstawie przygotowania i przedstawienia własnego projektu ewaluacyjnego oraz aktywności studenta w trakcie zajęć. Projekt ewaluacyjny polega na opracowaniu podstawowego schematu ewaluacji wybranego projektu społecznego lub publicznego i stanowi główne kryterium oceny. Przy jego ocenianiu brana jest pod uwagę poprawność sformułowania celu i przedmiotu ewaluacji, adekwatność pytań i kryteriów ewaluacyjnych, trafność doboru metod i narzędzi badawczych, spójność logiczna projektu oraz umiejętność uzasadnienia przyjętych rozwiązań metodologicznych i ich jasnego zaprezentowania.
Drugim elementem oceniania jest aktywność na zajęciach, rozumiana jako merytoryczny udział w dyskusjach, przygotowanie do zajęć, zaangażowanie w analizę przykładów projektów i raportów ewaluacyjnych oraz wykonywanie krótkich zadań praktycznych. Ocena aktywności uwzględnia także umiejętność krytycznej refleksji nad omawianymi zagadnieniami oraz zdolność do formułowania własnych opinii w oparciu o zdobytą wiedzę. Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest uzyskanie pozytywnej oceny z projektu ewaluacyjnego oraz wykazanie się aktywnością pozwalającą na ocenę osiągnięcia zakładanych efektów uczenia się.
Literatura
1. Schwandt, T. A., & Gates, E. F. (2021). Evaluating and valuing in social research. Guilford Publications.
2. Shaw, I., Mark, M. M., & Greene, J. C. (2006). The Sage handbook of evaluation.
3. Callaghan, P. (2005). Evaluation and Social Research: Introducing small-scale practice. Nurse Researcher, 12(3), 91-93.
4. Nagel, S. S. (2002). Handbook of public policy evaluation. Sage.
5. Taylor, D., & Balloch, S. (Eds.). (2005). The politics of evaluation: Participation and policy implementation. Policy Press.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: