Redistribution policy and politics 2100-SPP-L-D3REPP

Po zaliczeniu przedmiotu student:

Wiedza
1. Wyjaśnia, jak argumenty normatywne i teorie przyczyn ubóstwa i nierówności przekładają się na cele i instrumenty redystrybucji.
2. Opisuje główne instrumenty redystrybucji i predystrybucji (podatki, transfery, usługi, regulacja rynku) oraz ich parametry projektowe: uprawnienie, warunkowość, forma świadczenia, finansowanie i wdrażanie.
3. Wyjaśnia główne polityczne wyjaśnienia redystrybucji w demokracjach, autokracjach i nowych demokracjach oraz mechanizmy sprzężeń zwrotnych polityki publicznej.

Umiejętności
4. Oblicza i interpretuje podstawowe miary ubóstwa i nierówności oraz wpływ podatku i transferu na prosty rozkład dochodów.
5. Klasyfikuje polityki jako predystrybucyjne lub redystrybucyjne i porównuje warianty jednego programu przy wspólnym ograniczeniu budżetowym.
6. Mapuje aktorów, instytucje i preferencje wokół konkretnego programu i ocenia jego wykonalność polityczną.
7. Pisze oparte na dowodach memorandum analityczne łączące perspektywę policy i politics jednej reformy i wskazujące granice wykorzystanych dowodów.

Kompetencje społeczne
8. Odróżnia sądy wartościujące od twierdzeń empirycznych w debatach o redystrybucji i krytycznie traktuje dowody, w tym wyniki modeli i narzędzi AI.

Ocena końcowa wynika z sumy 100 punktów:

1. Nota diagnostyczna (indywidualna, 400-500 słów i jedna tabela wskaźników; termin 18 listopada): 10 pkt.
2. Memorandum reformy (indywidualna praca analityczna, 1500-2000 słów, o wspólnym programie lub innym uzgodnionym kraju; jednostronicowy konspekt omawiany na warsztacie 22 stycznia; prace przyjmowane 22-31 stycznia): 50 pkt. Kryteria: diagnoza i poprawne użycie wskaźników (10), projekt polityki z mechanizmem, instrumentem, finansowaniem i wdrażaniem (10), plan ewaluacji (5), analiza polityczna z użyciem co najmniej dwóch teorii z kursu (12), integracja obu perspektyw (8), dowody, ograniczenia, przejrzystość i oświadczenie o użyciu AI (5).
3. Dwa sprawdziany na zajęciach, po 15 minut i 10 pytań, 13 listopada i 15 stycznia: po 10 pkt.
4. Wkład w zadania seminaryjne: 1 pkt za każde mikrozadanie przed zajęciami złożone w terminie (środa 23:59 przed zajęciami) i 1 pkt za każdy produkt pracy grupowej lub kartę wyjścia na zajęciach 2-7 i 9-14; do zdobycia 24 pkt, liczy się do 20 pkt. Do 3 pkt bonusowych za wkład posuwający dyskusję naprzód.

Oceny: 90-100 pkt - 5,0; 80-89 - 4,5; 70-79 - 4,0; 60-69 - 3,5; 50-59 - 3,0; poniżej 50 pkt lub brak memorandum - 2,0.

Prowadzący może zaprosić studenta na dziesięciominutową rozmowę o memorandum przed zatwierdzeniem oceny. Termin poprawkowy: memorandum ocenione poniżej 25 pkt można złożyć ponownie jeden raz, do 21 lutego (sesja poprawkowa); opuszczony sprawdzian można napisać na dyżurze do 21 lutego. Oceny są wpisywane do USOS do końca sesji egzaminacyjnej.

Obecność: na każdych zajęciach podpisywana jest lista obecności. Dwie nieobecności nie mają konsekwencji. Każdą kolejną nieobecność, usprawiedliwioną lub nie, odrabia się, wykonując pisemnie zadanie z tych zajęć w ciągu dwóch tygodni. Więcej niż sześć nieobecności oznacza niezaliczenie przedmiotu. Nieobecności usprawiedliwia się na podstawie pisemnego wyjaśnienia przesłanego prowadzącemu bez zwłoki.

Korzystanie ze sztucznej inteligencji (AI): do wszystkich prac wykonywanych poza zajęciami (mikrozadania, nota diagnostyczna, konspekt i memorandum reformy) stosuje się poziom 5 skali AIAS (uchwała nr 11/2025 Rady Dydaktycznej, załącznik nr 2: "pełna integracja SI"; poziom 4 "Full AI" w AIAS 2.1). Systemy AI mogą być używane na każdym etapie i w każdym celu, w trybie dialogowym lub agentowym, według uznania studenta. Żadne zadanie nie wymaga użycia AI, a każde można wykonać przy użyciu narzędzi bezpłatnych lub uniwersyteckiego konta Google. Oceniany jest osąd studenta: dobór wskaźników, projekt instrumentu, analiza polityczna oraz umiejętność ich objaśnienia i obrony. Poziom 1 (brak AI) obowiązuje na dwóch sprawdzianach, w pracach wykonywanych na zajęciach i na kartach wyjścia, które powstają w sali na papierze (uchwała nr 75 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z 2026 r., § 6 ust. 1). Uzasadnienie poziomu: wytwarzanie tekstu nie jest efektem uczenia się tego przedmiotu; jest nim osąd, weryfikowany na zajęciach i w rozmowie.

Do każdej noty diagnostycznej i memorandum dołącza się na osobnej stronie oświadczenie o korzystaniu z narzędzi AI według wzoru Wydziału (załącznik nr 1 do uchwały nr 11/2025) z listą użytych systemów oraz celem i zakresem ich użycia (uchwała nr 75 URK, § 6 ust. 4-6), a także zapis procesu w trzech pytaniach: o co poprosiłem/poprosiłam AI; co zmieniłem/zmieniłam lub odrzuciłem/odrzuciłam i dlaczego; co sprawdziłem/sprawdziłam w źródłach. Mikrozadania zawierają jednozdaniowe oświadczenie o tej samej treści. Odniesienia bibliograficzne weryfikuje student; zmyślone odniesienie traktowane jest jako naruszenie rzetelności akademickiej niezależnie od jego pochodzenia. Do systemów AI nie wolno wprowadzać danych osobowych osób trzecich.

Dziesięciominutowa rozmowa o memorandum (wyżej) odbywa się zawsze, gdy wynik memorandum przewyższa wyniki sprawdzianów i prac na zajęciach o więcej niż jeden stopień oceny, a może odbyć się w każdym przypadku (uchwała nr 75 URK, § 6 ust. 9). Memorandum, którego treści student nie potrafi objaśnić, nie zostanie zaliczone. Narzędzia wykrywające AI nie stanowią podstawy żadnej decyzji.

Materiały, terminy i punkty są publikowane w Google Classroom; strona internetowa kursu tylko do niego odsyła.

brak

Core readings (one per session; page ranges are given in Google Classroom):

Scanlon, T. M. (2014). The 4 biggest reasons why inequality is bad for society. ideas.ted.com.
Brady, D. (2019). Theories of the causes of poverty. Annual Review of Sociology, 45, 155-175.
Measuring poverty: a short guide for social and public policy students (course material, 2025); Trapeznikova, I. (2019). Measuring income inequality. IZA World of Labor, 462.
Rodrik, D., & Stantcheva, S. (2021). A policy matrix for inclusive prosperity. NBER Working Paper 28736.
Gentilini, U. (2023). Why does in-kind assistance persist when evidence favors cash transfers? Brookings.
Wai-Poi, M., Sosa, M., & Bachas, P. (2025). Taxes, spending and equity: international patterns and lessons for developing countries. World Bank.
McCarty, N., & Pontusson, J. (2009). The political economy of inequality and redistribution. In W. Salverda, B. Nolan, & T. M. Smeeding (Eds.), The Oxford Handbook of Economic Inequality. Oxford University Press (with the course study guide).
Albertus, M. (2024). Authoritarian redistribution. SSRN 4723210.
Kawanaka, T., & Hazama, Y. (2016). Theory. In Political Determinants of Income Inequality in Emerging Democracies. Springer.
Rau, E. G., & Stokes, S. (2025). Income inequality and the erosion of democracy in the twenty-first century. PNAS, 122(1).
Gromadzki, J., Sałach, K., & Brzeziński, M. (2024). When populists deliver on their promises: the electoral effects of a large cash transfer programme in Poland. Economica, 91(361), 320-345.

Supplementary readings:

Brady, D. (2023). Poverty, not the poor. Science Advances, 9(34).
Sommet, N., et al. (2025). No meta-analytic effect of economic inequality on well-being or mental health. Nature.
Machtei, I., Huber, E., & Stephens, J. D. (2025). Goodbye to Meltzer-Richard: testing major theories of redistribution. Journal of European Social Policy, 35(3), 233-247.
Cavaillé, C. (2023). Fair Enough? Support for Redistribution in the Age of Inequality. Cambridge University Press.
Lupu, N., & Pontusson, J. (Eds.) (2024). Unequal Democracies. Cambridge University Press.
Pan, J. (2020). Welfare for Autocrats: How Social Assistance in China Cares for its Rulers. Oxford University Press.
Golan, J., Sicular, T., & Umapathi, N. (2017). Unconditional cash transfers in China: who benefits from the rural minimum living standard guarantee (Dibao) program? World Development, 93, 316-336.
UNICEF (2020). Universal child benefit case studies: the experience of Mongolia.
Orenstein, M. A., & Bugarič, B. (2022). Work, family, Fatherland: the political economy of populism in Central and Eastern Europe. Journal of European Public Policy, 29(2), 176-195.
Szikra, D., & Öktem, K. G. (2023). An illiberal welfare state emerging? Welfare efforts and trajectories under democratic backsliding in Hungary and Turkey. Journal of European Social Policy, 33(2), 201-215.
Vannutelli, S. (2025). The political economy of stimulus transfers. NBER Working Paper 33973.
Rendleman, H. E., & Yoder, J. (2024). Do government benefits affect officeholders' electoral fortunes? Evidence from state earned income tax credits. American Political Science Review.
Zakharov, N., & Zarbailova, D. (2025). Can't buy me love? Cash transfers and support for an autocrat. Working paper.
Coville, A., Dai, C. K., & Vivalt, E. (2026). Do policy professionals see the world as it is, or as they are? Working paper.