Geologia basenów sedymentacyjnych w praktyce 1300-WM-GBSPP

Przedmiot stanowi poszerzenie wiedzy, zwłaszcza praktycznej, z analizy basenów sedymentacyjnych dla studentów studiów magisterskich.
Pozwala na zapoznanie się zarówno z tradycyjnymi jak i nowymi metodami badań gdzie przy praktycznym wykorzystaniu aparatury i aplikacji komputerowych przedstawiane są sprawdzone metody syntezy danych.
Wraz z innymi przedmiotami z zakresu analizy facjalnej, sedymentologii, tektoniki i stratygrafii, uczestnictwo w zajęciach pozwala na całościowe poznanie zagadnień analizy basenów sedymentacyjnych.

Realizowana tematyka:

1. Zastosowanie kodu litofacjalnego: a) rekonstrukcja środowisk sedymentacji i analiza paleogeograficzna (obejmująca zróżnicowanie facji w czasie i przestrzeni) na podstawie analizy specjalnie w tym celu wykonanych prób utrwalonych (identyfikacja struktur sedymentacyjnych, składu faunistycznego, etc.) i rekonstrukcja środowiska sedymentacji z wykorzystaniem kodu litofacjalnego; b) analiza sedymentologiczna profili tarasów zalewowych wybranych rzek Niżu Polskiego na podstawie danych z doliny Wisły, Bugu i Pilicy przy zastosowaniu kodu litofacjalnego.

2. Wykorzystanie metod magnetycznych: analiza drobnoklastycznych litofacji śródgórskiego basenu orawskiego z wykorzystaniem metod magnetycznych. Dzięki charakterystyce podatności magnetycznej, jej anizotropii, a także analizie statystycznej możliwe jest wydzielenie "facji" geofizycznych, zinterpretowanie środowiska depozycji utworów, a także procesów wczesno-diagenetycznych.

3. Zastosowanie metod biostratygraficznych: Basen Szetlandów Zachodnich to rozległy basen sedymentacyjny i jeden z najważniejszych obszarów wydobywczych ropy i gazu na szelfie kontynentalnym Wielkiej Brytanii. Charakteryzuje się złożoną budową geologiczną. Studenci zapoznają się praktycznie z metodami jego rozpoznania i dokonają samodzielnej próby narysowania przekroju geologicznego przez jeden z subbasenów.

4. Zastosowanie analiz paleopedologicznych: wykształcenie oraz rola paleogleb typu Vertisoli w interpretacji środowisk sedymentacji lądowej i przybrzeżnomorskiej oraz wykorzystaniu badań spektrometrycznych gamma do ich interpretacji na przykładzie utworów dewonu dolnego Lubelszczyzny. Zajęcia teoretyczne to krótkie omówienie cech diagnostycznych Vertisoli oraz metodyki badawczej. Podczas zajęć praktycznych studenci otrzymują pełną dokumentację materiału rdzeniowanego - profile litologiczne, zdjęcia płytek cienkich z profili glebowych, wyniki badań SEM oraz wyniki pomiarów spektrometrycznych gamma do interpretacji sedymentologicznej.

5. Wykorzystanie kompleksowych analiz sedymentologiczno-facjalnych w poznaniu architektury depozycyjnej basenów kontrolowanych synsedymentacyjną tektoniką. Umiejętność właściwej interpretacji zapisu osadowego i jego związku z aktywną tektoniką jest ważnym elementem analizy basenów sedymentacyjnych, zarówno pod kątem rozkładu facji jak również predykcji złożowych. Na zajęciach zostaną zaprezentowane profile w których występują struktury związane z synsedymentacyjną tektoniką (utwory morskie i lądowe), przeprowadzone zostaną analizy struktur wskaźnikowych oraz rozkładu facji w basenie kontrolowanym aktywną tektoniką, w oparciu o materiały z basenu Yen Bai (strefa uskokowa Rzeki Czerwonej, Wietnam).

6. Zastosowanie analiz petrograficznych, geochemicznych i izotopowych dla określenia proweniencji materiału i historii geotektonicznej. Na podstawie kompleksowych danych z utworów wybranych basenów starszego paleozoiku, w tym basenu sylurskiego Gór Świętokrzyskich zostanie odtworzona ewolucja geotektoniczna obszaru – określone zostaną obszary alimentacyjne, kierunki transportu, geometria i wymiary basenu, jego relacja względem głównych elementów geotektonicznych a także ich zmiana w trakcie procesów orogenicznych.