Fizykochemia mikroemulsji 1200-2BL8WYK3
Przedmiot wprowadza wiedzę z zakresu termodynamiki i fizykochemii układów zdyspergowanych, pojęcie stanu koloidalnego, aerozolu, zolu, żelu, emulsji, mikroemulsji i miceli.
Omawia właściwości, klasyfikacje i otrzymywanie układów zdyspergowanych. Wprowadza pojęcia surfaktanta, co-surfaktanta, emulsji w/o i o/w oraz ich fizykochemiczną charakterystykę (w tym zagadnienia struktury i stabilności). Omawia struktury surfaktantów w rozpuszczalnikach o różnej polarności ze szczególnym uwzględnieniem warunków tworzenia miceli (oddziaływania hydrofobowe).
Wykład zaznajamia z kinetyczną stabilnością koloidów, wprowadza podstawy termodynamiki układów koloidalnych.
Zaznajamia z metodami badania układów zdyspergowanych: kalorymetria, metody spektroskopowe, rozpraszanie światła, pomiar napięcia powierzchniowego.
Kierunek podstawowy MISMaP
Rodzaj przedmiotu
Tryb prowadzenia
Założenia (opisowo)
Efekty kształcenia
Po ukończeniu przedmiotu (wykładu) student:
- definiuje koloid, zol, żel emulsję o/w, w/o ,mikroemulsję, micele
- wymienia kryteria rozróżniające układy zdyspergowane
- definiuje surfaktant i co-sufaktant
- podaje klasyfikacje surfaktantów wraz z przykładami
- wymienia i omawia metody otrzymywania układów zdyspergowanych
- zna warunki termodynamicznej trwałości układów koloidalnych
- definiuje warunki tworzenia miceli normalnych i odwróconych
- definiuje i omawia oddziaływania hydrofobowe
- wyjaśnia mechanizm tworzenia miceli w zależności od charakteru rozpuszczalnika
- omawia i porównuje metody wyznaczania cmc,
- rozróżnia agregaty micelarne
- definiuje warunki termodynamiczne tworzenia miceli
- definiuje i omawia kinetyczną stabilność koloidów
- opisuje właściwości termodynamiczne układów zdyspergowanych
- wymienia i zna metody badania układów zdyspergowanych (np.kalorymetria, spektroskopia, rozpraszanie światła)
- podaje przykłady zastosowań w/w metod w badaniach układów zdyspergowanych
Kryteria oceniania
Egzamin.
Aby zdać egzamin student rozwiązuje test i odpowiada na pytania związane z tematami wykładu. Zdanie egzaminu oznacza uzyskanie >50% maksymalnej liczby punktów.
Praktyki zawodowe
nie dotyczy
Literatura
P.W.Atkins “Chemia fizyczna” PWN 2001; H.Sonntag „Koloidy” PWN Warszawa, 1982; M.P.Pileni „Structure and reactivity in reverse micelles” Elsevier, 1989; H-J.Butt, K.Graf, M.Kapel „Physics and chemistry of interfaces” Wihley-vch, 2006; M.J.Rosen “Surfactants and interfacial phenomena” Wiley 2004; D Myers “Surfactant science and technology” Wiley 2006.
Aktualne publikacje ukazujące się w czasopismach naukowych.