Odmiany języka czeskiego 3005-KU6OJCZ

Student(ka) zna i rozumie:
- stylistyczne i funkcjonalne odmiany języka czeskiego;
- podstawowe cechy tekstów należących do różnych odmian czeszczyzny;
- w stopniu pogłębionym dominujące paradygmaty badawcze oraz tendencje rozwojowe w zakresie językoznawstwa i badań ligwokulturowych;
- potrzebę stosowania ich we własnej działalności badawczej oraz zawodowej koncentrującej się wokół kwestii współczesnych systemów językowych Słowiańszczyzny (ze szczególnym uwzględnieniem obszaru czeskiego).
Student(ka) potrafi:
- właściwie dobierać źródła oraz metody badawcze stosowane w wieloaspektowych badaniach nad współczesnym językiem czeskim oraz komunikacją językową;
- dokonywać analizy źródeł oraz twórczej interpretacji i prezentacji wyników badań;
- efektywnie porozumiewać się w różnych sytuacjach komunikacyjnych (zarówno w środowisku naukowym, jak i zawodowym), także tych koncentrujących się wokół zagadnień językoznawczych oraz nauk o kulturze i religii, z zastosowaniem merytorycznej argumentacji oraz specjalistycznej terminologii.

1. Ocena aktywności i bieżącego przygotowania do zajęć
Przedmiot ma charakter konwersatorium – wymagane jest aktywne uczestniczenie w zajęciach: analizowanie omawianych zagadnień oraz dyskutowanie na ich temat.
2. Egzamin ustny
Aby zostać dopuszczonym do egzaminu, należy spełnić następujące warunki:
- brać aktywny udział w zajęciach w oparciu o zaleconą literaturę;
- obecność na zajęciach – dopuszczalne są dwie nieusprawiedliwione nieobecności, każda kolejna nieobecność musi być zaliczona w sposób wcześniej uzgodniony z prowadzącym. Nieobecność ogółem na 50 proc. zajęć wyklucza uzyskanie zaliczenia/dopuszczenia do egzaminu. Nieobecność nie zwalnia z obowiązku nadrobienia materiału.
3. Rozkład pracy studenta(tki):
uczestniczenie w zajęciach: 30 h – 1 ECTS
praca własna studenta(tki): 50 h – 2 ECTS
przygotowanie do egzaminu: 25 h - 1 ECTS
łącznie: 4 ECTS

***
Sposób wykorzystania narzędzi sztucznej inteligencji w pracach pisemnych i prezentacjach zaliczeniowych określają zapisy § 3 i 4 uchwały nr 98 Uniwersyteckiej Rady ds. Kształcenia z dnia 8 grudnia 2023 roku. W związku z tym, że jedną z podstawowych umiejętności zdobywanych na lektoratach języków obcych jest sprawne posługiwanie językiem obcym (użycie właściwej leksyki, struktur gramatycznych i składniowych), zabrania się wykorzystywania systemów sztucznej inteligencji do przygotowania, korekty i redakcji prac powstających na zajęciach, prac domowych a także testów cząstkowych i egzaminów. Studenci mogą posługiwać się narzędziami SI tylko w sytuacjach, w których prowadzący dopuszcza ich użycie.

Literatura podstawowa
Beneš, Úvod teorie jazykové správnosti, Praha 2019.
Bogoczová I, Textová opora ke studiu mluveného jazyka a dialektologie, Ostrava 2012.
Bogoczová I., et.all, Tváře češtiny, Ostrava 2000.
Chromý J., Protetické -v v češtině Praha 2017.
Čechová M., Chloupek J., Krčmová M.;Minářová E.; et al., Stylistika současné češtiny, Praha 1997.
Čmejrková S., Reklama v češtině. Čeština v reklamě. Praha: Leda 2000.
Český jazykový atlas, https://cja.ujc.cas.cz/e-cja/
Davidová D., et. all, Mluvená čeština na Moravě, Ostrava 1997.
Havránek B. Funkční rozlišení spisovného jazyka. In Havránek, B. & M. Weingart (eds.), Spisovná čeština a jazyková kultura, 1932, 41–70.
Hoffmannová J., Fatická funkce jazyka, konverzace a její žánry. SaS 57, 1996, 191–205.
Kořenský J., Jazyková politika, In. Český jazyk, Opole 1998, 93-109.

Jazyk a jeho užívání, 1996, 240–250.
Kraus J. & Hoffmannová J., Písemnosti v našem životě, 1996.
Minářová, E. Stylistika pro žurnalisty, 2011.
Mullerová O., Hoffmannová J., Schneiderová E., Mluvená čeština v autentických textech, 1992.
Nový encyklopedický slovník češtiny, ed. Karlík, Nekula, Pleskalová, https://www.czechency.org/
Sherman T. Česká internetová diskusní fóra jako zdroj diskursu o interkulturním a jazykovém kontaktu: případ „Český šok“. Čeština doma a ve světě 14, 2006, 69–76.

Minářová E., Stylistika pro žurnalisty, 2011.
Severa V. K., jazyku krátkých textových zpráv. In Kuldanová, P. & I. Gejgušová (eds.), Čeština - jazyk slovanský [1], 2001, 142–145.
Sherman T., Česká internetová diskusní fóra jako zdroj diskursu o interkulturním a jazykovém kontaktu: případ „Český šok“. Čeština doma a ve světě 14, 2006, 69–76.
Slovník nářečí českého jazyka, https://sncj.ujc.cas.cz/
Svobodová D., Hodnocení spisovnosti lexikálních prvků užívaných v komunikaci na chatu. In Balowski, M. & J. Svoboda (eds.), Język i literatura czeska w interakcji / Český jazyk a literatura v interakci, 2006, 159–167.
Škodová S., Kdo smajluje naposled, ten smajluje nejlíp! In Koudelková, E. & M. Marková (eds.), Sborník 2002, 2002, 95–101.
Schneiderová S., Pojem funkce a klasifikace funkčních stylů v české stylistice. In Uličný, O. & S. Schneiderová (eds.), Komunikační situace a styl. Studie k moderní mluvnici češtiny 2, 2013, 158–167.
Szczepańska E., Etnonimy deprecjonujące a stereotypy językowew czeszczyźnie i polszczyźnie, Bohemistyka VI, 2006, nr 3, s. 265-272.
Velčovský V., Typologie jazykové politiky (s příklady z historie existence češtiny ve vícejazyčném státě)
Język, Komunikacja, InformacjaI. Koutny, P. Nowak (red.)Language, Communication, InformationI. Koutny, P. Nowak (eds.)6/2011: 15–2.

Lektury mogą być uzupełniane w trakcie zajęć.

Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb:

• Strona przedmiotu 3005-KU6OJCZ w USOSweb