(in Polish) Historia, niestacjonarne (zaoczne), pierwszego stopnia (ZZ-HI)

Studenci studiów stacjonarnych (dziennych) i niestacjonarnych (wieczorowych) realizują identyczny program. Zajęcia dla studentów niestacjonarnych – wieczorowych – odbywają się od poniedziałku do piątku, od 8.00 do 20.00. Począwszy od II roku student sam decyduje o wyborze terminu zajęć, zapisując się drogą internetową do odpowiedniej grupy.

Program studiów zaocznych odpowiada godzinowo ok. 70% zajęć na studiach stacjonarnych (mniejsza liczba wykładów monograficznych oraz zajęć uzupełniających seminaria).

Zajęcia studentów niestacjonarnych – zaocznych odbywają się w formie dwudniowych (sobota – niedziela) zjazdów co 2 tygodnie.

Głównym elementem programu studiów w IH są ćwiczenia warsztatowe z poszczególnych epok oraz ćwiczenia ze wstępu do badań historycznych i nauk pomocniczych historii. Ćwiczenia warsztatowe, polegające na wspólnej lekturze i interpretacji tekstów z epoki, wyrabiają umiejętności analityczne, uczą oceny autentyczności i wiarygodności źródeł, odczytywania ukrytych treści, pozyskiwania informacji nawet z bardzo szczątkowych materiałów, dając zrazem przedsmak samodzielnej pracy badawczej.

Zajęcia z Nauk Pomocniczych Historii (średniowiecze, XVI – XVIII w, XIX w., XX w) to przegląd podstawowych dla danej epoki kategorii źródeł i sposobów ich analizy. Wraz z trzydziestogodzinnym kursem ćwiczeń ze Wstępu do Badan Historycznych dają one studentowi olbrzymi zasób umiejętności praktycznych przydatnych na ćwiczeniach warsztatowych i w trakcie przygotowywania prac rocznych oraz pracy licencjackiej, a w dalszej perspektywie - także magisterskiej.

Wszystkie zajęcia prowadzone są w formie dyskusji. Uzupełniają je wykłady (do wyboru przez studenta), prace roczne (student wybiera opiekuna pracy i uzgadnia z nim temat pracy), egzaminy z tzw. wielkich epok historycznych, lektorat z łaciny.

Obowiązkowym elementem programu studiów są dwa objazdy naukowe - trzydniowy dla studentów

I roku oraz pięciodniowy dla studentów roku II. Polegają one na zwiedzaniu zabytków w wybranym regionie Polski, a ich celem jest zapoznanie studentów z podstawami historii sztuki, zwłaszcza architektury, nauka rozpoznawania stylów architektonicznych i datowania zabytków.

Na III roku studiów student uczęszcza na wybrane przez siebie seminarium licencjackie i przygotowuje na nim pracę. Duża liczba seminariów daje studentom możliwość wyboru tematu pracy zgodnego ze swymi, nawet bardzo egzotycznymi, zainteresowaniami.

Dzięki studiom historycznym pierwszego stopnia, absolwent, otrzymując ogólne wykształcenie humanistyczne, uzyskuje w trakcie studiów wszechstronną wiedzę w zakresie historii Polski i historii powszechnej.

Studia w IH dają spore doświadczenie w pisaniu tekstów (prace roczne, praca licencjacka). Formuła ćwiczeń warsztatowych, polegających na wspólnej analizie różnego typu źródeł i informacji, uczy krytycznego myślenia, daje studentom umiejętności analityczne oraz doświadczenie uczestnictwa w dyskusji, przydatne w zawodach nawet niemających bezpośredniego związku z historią. Dzięki temu absolwenci IH mogą podejmować pracę nie tylko w nauce czy oświacie, ale także innych miejscach, – czego dowodem są losy absolwentów Instytutu. W ostatnich kilkunastu latach absolwenci IH znaleźli zatrudnienie w telewizji, radiu i prasie, na różnych szczeblach administracji rządowej i samorządowej, w służbie dyplomatycznej, ośrodkach analitycznych, firmach PR, agencjach reklamowych i różnych dziedzinach życia kulturalnego Polski. Wielu absolwentów IH znaleźć można też w parlamencie, wśród liderów partii politycznych, fundacji i stowarzyszeń.

Studia historyczne pierwszego stopnia uprawniają do podejmowania dalszej nauki na drugim stopniu studiów historycznych i pokrewnych kierunków humanistycznych i społecznych.

W ramach kierunku można realizować specjalizację nauczycielską. Obejmuje ona kształcenie w zakresie dwóch przedmiotów – historii i przedmiotu dodatkowego, który student wybiera sobie sam. Ukończenie specjalizacji uprawnia do nauczania historii i przedmiotu dodatkowego w szkole podstawowej oraz gimnazjum. Wymogi dotyczące specjalizacji nauczycielskiej są określone rozporządzeniami MEN.